Wat zijn we mooi

Mooie mensen, daar zitten videoclips vol mee. En goede dansers. Kijk naar de Party Zone op MTV, het programma vol dance-clips, en je ziet mensen stijlvol en cool dansen. De clip Buttoned Down Disco van Clinton vermeldt zelfs welke prijzen de dansers die we aan het werk zien, gewonnen hebben. Salsa-kampioen, freestyle-champ en `Mister Motion 1999-2001'.

Het is natuurlijk niet zo gek dat de beste dansers voorrang krijgen in clips die over dansen gaan. Maar het is verfrissend als eens van die dansende volmaaktheid wordt afgeweken. In de clip van Praise You van Fatboy Slim was al een soort dansschool voor kneusjes te zien, de clip van Moby's heftige dance-nummer Bodyrock doet net zoiets. De beelden lijken amateur-opnamen van audities, snel achter elkaar gemonteerd. Voor een simpele achtergrond, een grijs gordijn, doet een stoet mannen zijn best te dansen op de muziek. Stijlvol gekleed zijn ze niet, mooi of glamourous evenmin, en dansen kunnen ze al helemaal niet. Maar ze proberen het wel. Het werkt komisch, niet zozeer (of niet alleen) omdat ze er belachelijk uit zien, maar omdat hun goedbedoelde pogingen aandoenlijk zijn.

Er is nog een tweede versie van de clip, waarin we een lange slungel zien die Moby ervan probeert te overtuigen dat hij fantastisch kan dansen. Hij is eveneens aandoenlijk, omdat hij zo zijn best doet en zo snel danst dat hij er rood van aanloopt, terwijl Moby nuchter toekijkt en hem uit balans probeert te brengen (door een keiharde windmachine aan te zetten bijvoorbeeld).

Ook Unpretty van het Amerikaanse R&B-trio TLC gaat over de heersende ideeën over schoonheid. De boodschap van het liedje is het cliché dat meisjes (en in mindere mate jongens) die met hun uiterlijk tobben vaak te horen krijgen: het gaat om je innerlijk, niet om je uiterlijk. Je mag je dan `unpretty' voelen, als je van binnen mooi bent is dat onzin.

De clip verbeeldt dat op twee manieren: we zien een meisje dat met haar overgewicht worstelt, in haar tienerkamer omringd met foto's van fotomodellen; en we zien hoe één van de zangeressen van TLC samen met haar vriendje op de computer informatie van een kliniek voor plastische chirurgie bekijkt. Het gaat om de maat van haar borsten: haar vriendje wil dat ze maat super supergroot neemt. Dat is haar wel wat te gortig, maar ze gaat uiteindelijk wel naar de kliniek. Nieuwsgierig gaat ze kijken bij een andere patiënt, die zo te zien veel pijn heeft. Geschrokken rent ze uit de kliniek en valt ze buiten neer op het asfalt. Thuis maakt ze ruzie met haar vriendje: hij moet haar maar nemen zoals ze is. Het te dikke meisje heeft intussen de modellenfoto's van de muur gescheurd en kijkt in de spiegel, tevreden met zichzelf.

Zo'n clip kan nooit kwaad bij de met hun uiterlijk tobbende pubers die MTV of TMF kijken. Maar hij hinkt wel op twee gedachten. Want de verhaaltjes zitten ingemonteerd tussen fraaie glamour-beelden van TLC, perfect opgemaakt, perfect gekleed, als modellen perfect voor de camera poserend. De ideële boodschap van de clip is ondergeschikt gemaakt aan de commerciële boodschap: vind ons cool, kijk naar ons op, koop onze plaat. Vind ons mooi.

    • Sietse Meijer