Te koop: spaarvarken van 23 miljard

Superbelegger ING wil zijn aandelen in concurrenten als Aegon en ABN Amro wel verkopen om in Amerika door te groeien. Een nieuwe slag voor het voorheen knusse Nederlandse financiële wereldje.

Gaat 's lands grootste aandelenbelegger zijn spaarpot omkeren? ING, de bank en verzekeraar die ook een kolossale portefeuille aandelen in Nederlanden bedrijven heeft, is bereid dit appeltje voor de dorst deels te verkopen om grote nieuwe (Amerikaanse) overnames te financieren.

De belangen ter waarde van 23 miljard gulden die ING bezit in concurrenten als ABN Amro, Aegon en Fortis komen voor verkoop in aanmerking. Een financieel analist van zakenbank Credit Suisse First Boston (CSFB) maakte melding van de bereidheid in een beleggingsrapport over ING en het concern bevestigt het. ING zegt dit de financiële markten al eerder duidelijk te hebben gemaakt.

Niets nieuws? Vertel dat de hitsige kongsikwekers in de internationale financiële wereld. Het wemelt als nooit tevoren van gedurfde en gedroomde transacties. Zelf heeft ING net de Duitse bank BHF opgekocht. Het bordje `Te koop' op substantiële belangen van ING in de Nederlandse haute finance (Aegon, ABN Amro, Fortis) tekent de verzakelijking, zowel binnen ING als tegenover de concurrenten.

In feite splitst ING alvast de belangen in zijn concurrenten af. De splitsingstrend blijft daarmee niet beperkt tot typisch industriële conglomeraten als KPN (Post los van Telecom) en Akzo Nobel (verf, farma en chemie, maar zonder vezels). Ook de financiële conglomeraten ontkomen er niet aan.

Waarom zou ING nog tientallen miljarden investeren in onwrikbare aandelenpakketten van financiële concurrenten? Gebruik het kapitaal om een zo sterk mogelijke positie op te bouwen in de wereld van bankieren, verzekeren en vermogensbeheer. Een financieel conglomeraat heeft al genoeg moeite om zijn kernbedrijf helder over het voetlicht te krijgen.

Verschillende grote Duitse banken, die bekend staan om hun indrukwekkende aandelenpaketten in het Duitse bedrijfsleven, hebben vorig jaar hun belangen al afgezonderd in aparte investeringsmaatschappijen. Deutsche Bank zei bijvoorbeeld haar belangen (in onder meer topverzekeraar Allianz en DaimlerChrysler) zo actiever te willen beheren.

ING zette de afgelopen jaren al de eerste stappen naar zakelijker verhoudingen. De belangen in bijvoorbeeld de Belgische bank KBC zijn met een boekwinst van enkele honderden miljoenen van de hand gedaan, toen eenmaal zeker was ING in België eigenaar was geworden van Bank Brussel Lambert (BBL).

ING heeft tevens het aandelenbelang van vijf procent dat het in zichzelf had verkocht om onder meer de overname à 4,3 miljard gulden van de Amerikaanse levensverzekeraar Equitable of Iowa in 1997 te betalen. Dit belang in zichzelf was een erfenis van de fusie in 1991 van NMB Postbank en verzekeraar Nationale-Nederlanden tot ING. Superbelegger Nationale-Nederlanden had een groot belang in de bank, die na de fusie werd omgezet in een belang in de nieuwe combinatie.

Voor beleggers in aandelen ING is het openen van de spaarpot geruststellend nieuws. De verkoop van aandelen uit de eigen beleggingsportefeuille maakt de uifgifte van nieuwe ING-aandelen minder dringend om grote overnames te financieren. Dit financieringsbeleid stimuleert de stijging van de winst per aandeel, een financieel kengetal waarop veel beleggers zich richten. En dat is ook plezierig voor de aandelenopties van de directie en het personeel van ING.

Voor de (voorheen knusse) Nederlandse financiële wereld is de afsplitsing van de belangen een nieuwe slag. Het mislukte vijandige overnamebod vorig jaar van ABN Amro op de Belgische Generale Bank, die een fusie met Fortis was aangegaan, markeert de nieuwe verhoudingen.

ING is, en voorganger Nationale-Nederlanden was, een spin in het lokale financiële web. De belangen van ING zijn, zeker officieel, geen stille bescherming tegen vijandige en/of buitenlandse kopers, maar zij geven het concern wel een stem in het kapittel bij fusies en overnames. En als grootste Nederlandse verzekeraar is ING gebaat bij handhaving van de status quo. Zonder de instemming van ING vallen er gewoon geen zaken te doen.

De overname enkele maanden geleden van de Nationale Investeringsbank, waarin ING met ruim 20 procent de op één na grootste aandeelhouders was, onderstreept dat het financiële concern zijn belangen best wil verkopen. Maar het dwong de kopers, de pensioenfondsen ABP en PGGM, wel hun bod twee keer te verhogen.