Cardio-roeien in de huiskamer

Je was een jongen, dus je keek naar films van Tarzan en Maciste en verlangde naar spieren. Eind jaren vijftig, begin jaren zestig viel dat nog niet mee.

Geïnspireerd door de filmische verschijningsvormen van Atlas, Hercules of Samson drukte je je op in de voorkamer of ging je in de gang aan de balk van het bovenlicht hangen. Daarna was het een kwestie van wachten tot je tot de orde werd geroepen. Wanneer je eenmaal was begonnen met het kweken van triceps, `vleugeltjes' en biceps, kwam al gauw het moment van de eerste aanschaf op thuissportgebied: trekveren, ook wel `Sandows' geheten, vernoemd naar een van de eerste internationaal beroemde bodybuilders, Eugen Sandow (1867-1925). In de jaren negentig wil iedereen spieren; mannen én vrouwen, jong én oud. Fitness is in.

,,Sandows?'' reageert men verbaasd bij Intersport Neef aan de Raadhuisstraat in Amsterdam. `Trekveren' roept wel herkenning op: ,,O, waar je borstharen tussen kwamen.'' Thuissporten, zo bevestigen de verkopers, heeft de laatste jaren een enorme vlucht genomen. Trekveren zijn inmiddels een fossiel cultuurproduct. Op de bovenste verdieping van Intersport glimmen de peperdure martelwerktuigen met digitale display je tegemoet.

Er is een onderscheid te maken in klanten die primair een gezond kloppend hart willen en zij die strak in de spieren willen zitten. Verkoopster Bé, afgetraind en in de twintig, wijst op de `cardio-apparatuur'. Toestellen die je bedient om de eigen hart-longmachine te verbeteren, zoals home-trainers voor mensen van 60 à 70 jaar. De step-slidemachines worden gekocht door vrouwen van circa dertig die hun benen en billen in vorm willen houden. Mannen van rond de veertig die niet alleen hun cardiovasculaire conditie op peil willen houden, maar ook het slinken van hun schouderspieren een halt willen toeroepen, kopen vaak een roeimachine. ,,Halters gaan als een trein'', zegt Bé, zelf verwoed hardloopster. ,,Vooral jongeren halen halters in huis.'' Meestal dumbells, éénhands-halterstangen waaraan je verschillende gewichtsschijven kunt vastmaken.

Buikspierapparaten, plastic U-vormige beugels waarmee je buikspiergroepen kan trainen, zijn er voor iedereen. Verkoper Chris, oudere jongere zonder zichtbaar buikje, noemt de abroller ,,de beste uitvinding van de eeuw'', want ,,Het helpt echt!''

Of het helpt of niet, apparaten verkopen. Geld lijkt geen rol meer te spelen. Bé: ,,Een sportschool is vrij kostbaar, en je kan er vaak maar één keer in de week naar toe. Dan willen mensen thuis graag ook nog wat doen.'' Nu het economisch veel mensen voor de wind gaat worden daarvoor ook dure apparaten verkocht. Roeimachines als de Concept2 (2.500 gulden) of een Tunturi-trainingsapparaat (4.750 gulden), met een electronische `eigen coach' die je conditietesten laat doen en op grond daarvan een trainingsschema voor je opstelt. Of, voor de ruim behuisden, een loopband van zevenduizend gulden.

Zelf heeft Bé niets in huis. Haar vriend wel, die heeft iets gekocht wat tijdens een `tell-sell'-sessie op de tv werd aanbevolen als `totaal-fitness apparaat'. Het staat nu in een hoek te verstoffen, zegt Bé. Een lot dat waarschijnlijk alle apparaten eens met de trekveer zullen delen.