POST & MULDER

Vet, vilt en huiden zijn de materialen waarmee de Duitse beeldend kunstenaar Joseph Beuys bij voorkeur werkte. Het inspireerde Richard Rijnvos voor een avondvullend muziekstuk. Maar hij is niet de enige. Ook Richard Ayres' Private Collection mogen we opvatten als een impressie van Beuys' mythische kracht uitstralende objecten. Zoals voorspelbaar bij deze componist is dit werk het meest bizarre op de cd van het pianoduo Pauline Post/Nora Mulder.

De toelichting op het bijgevoegde vouwblad is van de hand van Klaas de Vries, die in zijn conservatoriumtijd een pianoduo vormde met Jan Zekveld. Hij vertelt hoe het Russische pianistenechtpaar Vronsky/Babin hem in zijn jeugd inspireerde totdat hij doorkreeg dat bij hen truttigheid troef was. Het duo Post/Mulder is wars van fraaie krullentrekkerij en stevent eensgezind recht op zijn doel af, terwijl het nog maar betrekkelijk kort actief is: sinds de Gaudeamusweek van 1996.

Eigenlijk herinnert alleen Zimmermanns Perspektiven aan de periode waarin het duo De Vries/Zekveld opgericht werd. Barbara Monks aangenaam zwalkende compositie dateert uit 1989, evenals het veel steviger stuk van Maarten van Norden. Voor het overige bevat de cd slechts recente composities. Huba de Graaf toont zich in De Biggenweg even conceptueel als Ayres, Eric de Clercqs 1+1=3 is zowel krachtig als kernachtig, terwijl Ron Ford zich in het aaibare Tema juist van een romantische kant toont. Door het continue pedaal denk je wel vier piano's te horen.

Pianoduo Post & Mulder. BVHaast nr. 9908.