De Engelse muziek is zoekende

Nu de triomf van de Britse popmuziek niet meer vanzelfsprekend is, heeft het London Calling-festival (voor onbekend Engels talent) haar oorspronkelijke vorm weer terug. Niet twee avonden, zoals in de gloriedagen, maar één. Niet slechts één succesformule (opgewekte liedjes en presentatie), maar een baaierd van stijlen. Niet alleen gitaren, maar ook nog eens een draaitafel - zo gaat het festival er in alle opzichten op vooruit.

De nieuwe Engelse muzikant is zoekende. Na de hegemonie van de depressieven aan het begin van de jaren negentig, en de branieschoppers (Britpop) in de periode daarna, lijkt de fakkel nu overgenomen door De Studenten. Voorzover er gisteravond bij de vijf optredende bands in Paradiso een overeenkomst te bespeuren viel, dan was het in de ingespannen houding, complexe songstructuren, langere nummers. En de zittende gitarist is weer helemaal terug.

De groep Quickspace was zo serieus dat het vooral saai werd. De muzikanten legden ziel en zaligheid in de tweestemmige zang van de gitaristen en in de opbouw van monotone gitaarpartijen. Maar de uitgesponnen nummers bleven te vlak. Daaraan leed verrassend genoeg niet de man die onder de naam The Third Eye Foundation door het leven gaat, een eenmansproject, volledig in gedrogeerde toestand geconcipieerd.

Te zien was er weinig: een man, voorover gebogen over zijn mengpaneel. Met lange armen bewoog hij schuifjes en knoppen en zorgde daarmee voor zuigende tunnels van geluid. Er was subtiele percussie, een rommelende imitatie van bouwwerkzaamheden, schichten van synthesizers. Alle reeksen samples, ritmes en echoënde effecten leken in hun eigen staart te bijten.

Ook de groep Billy Mahonie speelde instrumentale muziek. Over het grote podium wervelden nu drie gitaristen die speelden alsof hun leven ervan af hing. Maar de muzikale resultaten waren ouderwets klinkende gitaarétudes.

Van de vijf groepen die gisteravond te zien waren, was er één die complexiteit en overrompeling wist te combineren. Anders dan het moeizame groepje Bows, deed het kwartet Clinic ineens de gesprekken verstommen: dit was levende muziek.

Concert: London Calling. Gehoord: 19 augustus. Paradiso, Amsterdam.