Meisjes met flesjes

Je ziet ze overal; in de trein, in de auto, op het werk, zelfs in de kroeg... meisjes met flesjes. Meisjes met doorzichtige plastic flesjes, die ze bij zich dragen in hippe schoudertassen en waar ze om de paar minuten even beschaafd aan lurken. Water, verpakt in een handig flesje met blauwe schroefdop, is in Nederland dé drank van 1999. Het is dorstlessend, het reinigt en je wordt er niet dik van.

`Grrrlpower' loopt op bronwater.

In de negentiende eeuw, toen kuuroorden als Spa en Marienbad hoogtij vierden, was bronwater het levenselixer van de jetset. Het succes van de medische wetenschap drong het water terug. Maar gezondheid kan altijd beter en nu wordt de `helende kracht' van bronwater opnieuw ontdekt.

Op cocktailparty's in Hollywood en Manhattan drinken de vrouwelijke gasten al jaren niets anders meer. Modellen en actrices lopen er onbeschaamd rond met een enorme Evian-fles onder de arm. En als de mooie meisjes water drinken, dan doen de minder mooie meisjes het ook.

,,Het 50 cl-flesje is het succesnummer van dit jaar'', zegt directeur J. Snijder van Spadel Nederland. Snijder, die in Nederland per jaar 225 miljoen liter Spa bronwater verkoopt, heeft geen idee wie het populaire halve-literflesje bedacht heeft. ,,Het is al jaren een succesvolle verpakking in andere landen, maar in Nederland mochten de kleine flesjes niet verkocht worden.''

Water, bier en frisdranken vallen namelijk onder de statiegeldregeling. ,,Ons water moest daarom in een statiegeldfles zitten, terwijl fabrikanten van nieuwe sportdrankjes wel die handige statiegeldvrije halve-literflesjes mochten gebruiken. Vorig jaar hebben we de regering uitgelegd dat die regel discriminerend was en vanaf januari hebben we een ontheffing'', zegt Snijder trots. ,,Sindsdien hebben we al twaalf miljoen flesjes verkocht.'' Overigens zitten er wel grenzen aan de groei, want de overheid heeft bepaald dat maar een klein deel in de milieuonvriendelijke wegwerpflesjes mag worden verpakt.

Het bronwater, dat zeker in de `platte versie' (zonder bubbels) door de leek niet van kraanwater te onderscheiden is, blijkt anno 1999 big business. Een halve liter water is in een flesje ineens een rijksdaalder waard. Op het strand betaal je zelfs al snel vijf tot zeven gulden.

,,Buiten de supermarkt is water inderdaad duur'', geeft Snijder toe. ,,Maar de transportkosten zijn dan ook hoog en bovendien betalen we in Nederland nog altijd vijftien cent per liter accijns.'' Accijns op water; als iedere Nederlander dagelijks een liter bronwater drinkt dan levert dat de overheid 850 miljoen gulden per jaar op.

De meisjes maakt het niet uit wat het flesje water kost. Als ze krap bij kas zitten is het flesje snel bijgevuld op het damestoilet. Hebben ze geld genoeg, dan geven ze graag wat meer uit voor hun gezondheid. De waterverkopers beweren dat anderhalf à twee liter bronwater per dag een must is voor een evenwichtige `vochthuishouding'.

Bronwater wordt verkocht met het onweerstaanbaar frisse gevoel van een maandverbandreclame; wit, lichtblauw, doorzichtig, fris en gezond. ,,Wij zeggen niet dat ons water gezond is'', zegt Snijder. ,,We mikken meer op een algeheel gevoel van welzijn. Maar als die meisjes zich gezonder voelen, dan is dat prima.''