Een sterk koppel

In het koppel Primakov-Loezjkov gaan de twee populairste politici in Rusland samen. Volgens een recente opiniepeiling is Primakov het populairst. Zijn bondgenootschap met de partij van de Moskouse burgemeester, Vaderland, verhoogt volgens die peiling de electorale aanhang van die partij van zestien tot 28 procent van het aantal kiezers. Als Primakov zich bij de communisten had aangesloten zou Vaderland zijn afgezakt naar twaalf procent en zouden de communisten zijn gestegen van 34 naar veertig procent.

Bij de peiling sprak 26 procent van de ondervraagden zijn vertrouwen uit in Primakov. Loezjkov kwam samen met de communist Zjoeganov op de tweede plaats, met zeventien procent, gevolgd door de liberale politicus Javlinski (15 procent), de voormalige premier Stepasjin (dertien), ex-generaal Lebed (elf) en de ultra-nationalist Zjirinovski (acht). De peiling dateert van vlak voor de recente benoeming van Vladimir Poetin tot premier en kroonprins van president Jeltsin.

Jevgeni Primakov (69) is van huis uit Arabist. Hij werkte acht jaar als Pravda-correspondent in het Midden-Oosten en leidde diverse belangrijke wetenschappelijke studiecentra. In 1989 werd hij lid van het politburo van de communistische partij. In 1991 werd hij de tweede man van de geheime dienst KGB, later leidde hij de buitenlandse spionagedienst van de tot FSB omgedoopte KGB. In 1996 werd hij minister van Buitenlandse Zaken en in augustus vorig jaar premier, tot hij drie maanden geleden werd vervangen door Sergej Stepasjin (die ook al weer opzij is gezet).

Joeri Loezjkov (62), chemicus van huis uit, is sinds 1992 burgemeester van Moskou, na in de gelederen van het stedelijke bestuur te zijn opgeklommen. Hij koestert sinds 1996 presidentiële ambities. Loezjkov is wegens zijn efficiënte bestuur en zijn grote stedelijke projecten in Moskou zeer populair: Moskou is welvarender en schoner dan de andere Russische steden en de werkloosheid is er veel lager dan elders.

Loezjkov maakte vooral naam met de doelmatige (en uiterst lucratieve) privatisering van staatsbezit in de hoofdstad en profiteerde van de vestiging van talrijke buitenlandse bedrijven. Hij wordt echter in de race naar het Kremlin gehandicapt door de wetenschap dat Moskouse leiders buiten de hoofdstad impopulair zijn. Rusland is nooit door een Moskoviet geleid.