Montere Supergrass in de Melkweg

Supergrass is de schrik van menig journalist en staat erom bekend bij interviews een weliswaar beleefde, maar onverschillige indruk te wekken. De door vele bekroningen beroemd geworden muzikanten uit Oxford maakten tijdens hun concert in de Melkweg gisteravond geen lusteloze, maar eerder een montere en energieke indruk. Het uitbundige gedrag van deze jonge honden deed hun ongehoord saaie outfit ogenblikkelijk vergeten.

Zanger/gitarist Gaz Coombes is een met royale tochtlatten bedeelde twintiger, die uitgelaten over het podium wervelde, maar zijn zanglijnen zuiver wist neer te zetten. Met zelfverzekerde oneliners als `You're a truly sexual audience' zorgde hij ook tussen de nummers door voor spannende communicatie met het publiek. Bassist Mickey Quinn was evenzeer in zijn element en vulde Coombes vocaal gedienstig aan. Behalve de sobere songstructuren en pakkende refreinen zijn de inventieve meezingkoortjes de grote troef van dit trio, dat verder bestaat uit de vrolijk meppende drummer Danny Goffey. Vreemd genoeg wordt keyboardspeler (en medecomponist) Rob, Gaz' broer, niet tot de vaste bezetting gerekend, ondanks musiceerwerk op de laatste plaat `In It For The Money' en bij concerten. Door tezelfdertijd Hammondorgel, Fender Rhodes en een andere elektrische piano te bedienen, onderwijl met zijn kin subtiel een sampler aanstippend, droeg de schijnbaar driearmige toetsenist zorg voor een enorme verrijking van het geluid.

Gevieren overspoelden ze de uitverkochte Melkweg met een set waarin de meest succesvolle nummers van bovengenoemde plaat en het debuut `I Should Coco' werden afgewisseld met vijf nieuwe songs, afkomstig van het binnenkort te verschijnen derde album Supergrass. De reden waarom Supergrass in de golf van Britpopbands nog immer niet kopje onder is gegaan, zijn hun originele punkpopcomposities met invloeden van Undertones en Buzzcocks tot Beatles en Who. Gebruik van vintage-apparatuur, zoals een door ronddraaiende Leslie-speakers weergegeven hammondorgel en een authentiek Ludwig-drumstel, kleurt hun klanken nog een toon warmer.

Met luid gejuich begroette het publiek, dat veel Engelsen in de voorste gelederen telde, songs als `Alright' en `Sun Hits The Sky'. Maar ook de dynamische single `Pumping On Your Stereo' en nog onbekende nummers als `Moving' en `Far Away' hielden de toeschouwers op de puntjes van de tenen. Het concert duurde, inclusief toegiften, slechts een kleine anderhalf uur. Waarmee de Britten bewezen even to the point te zijn als hun ijzersterke nummers.

Concert: Supergrass. Gehoord: 16-8, Melkweg, Amsterdam. Herhaling: 28-8, Lowlands.