De kamer van Agatha Christie

Het einddoel van onze Nijlcruise is Aswan. Het decor van Agatha Christie's beroemde boek Death on the Nile. Later verfilmd met in de hoofdrol Peter Ustinov als detective Hercule Poirot. De zwarte, glibberige rotsen in de Nijl, het eiland Elephantine, de tempel van Philae, de kleine zeilbootjes. Het is hier allemaal. Net als in het boek kunnen we op excursie naar een Nubisch dorp, maar we delen Poirots scepsis over dit soort folklore. Wij gaan liever op zoek naar The Old Cataract Hotel, misschien wel het mooiste hotel van de wereld. Het uitzicht over de Nijl moet adembenemend zijn. Hier logeerden Churchill, Mitterrand, Lady Thatcher, koning Faroek en vele andere beroemdheden.

Maar het gaat ons maar om één naam: Agatha Christie. Zij had hier een suite en die willen we zien. Onze Egyptische gids geeft ons maar weinig kans. Loslopende toeristen worden in het hotel geweerd. Wie even op het terras wil zitten, moet eerst dertig pond betalen. We wisselen voor de zekerheid snel wat dollars. Na een korte wandeling langs de Nijl staan we in de prachtige hal van het hotel. We wanen ons in koloniale tijden. Zo moet het er ook hebben uitgezien in de tijd van Agatha Christie. In haar boek verzamelden zich op deze plek de rijke toeristen die op het punt stonden in een kleine Nijlboot een tocht te maken via de oude Aswandam naar Abu Simbel.

We vragen de man aan de receptie of we de suite van Agatha Christie mogen zien. ,,I am very sorry, but the room is occupied'', is zijn strenge antwoord. Teleurgesteld besluiten we dan maar wat rond te kijken in het hotel. Aan het eind van een lange gang komen we in `The Reading Room'. Misschien staan hier nog boeken van Agatha Christie in de kast. Dan zijn we toch niet helemaal voor niets gekomen. Plotseling komt er een Egyptische schoonmaker naar ons toe. Hij fluistert dat wij hem moeten volgen. Voorzichtig kijkt hij naar links en rechts of niemand ons ziet. We moeten heel stil zijn. Hij maakt een gebaar met zijn hand naar de keel. We begrijpen de boodschap. Zachtjes worden we een ouderwetse lift in geduwd. Boven aangekomen fluit hij naar een andere schoonmaker die op kousenvoeten komt aangesneld. Nog steeds is er niemand te zien. Hij pakt een sleutelbos en opent een deur.

En dan staan we midden in de kamer van Agatha Christie. Oogverblindend mooi, met een balkon dat uitkijkt op de Nijl. Snel werpen we een blik op de badkamer. Nog nooit eerder hebben we zo iets moois gezien. De badkamer van Josephine Baker in Milandes is er niets bij.

De schoonmaker wordt merkbaar zenuwachtig en na een halve minuut staan we weer buiten. Ik wil hem een fikse fooi geven, maar liever niet op de gang. Op de begane grond neemt hij ons mee naar het damestoilet. Hij bedankt mij uitbundig met een handkus. Waar komen we vandaan? Holland. ,,Allemachtig prachtig'', lacht hij. Met zijn hand op zijn hart smeekt hij ons het toilet pas vijf minuten na hem te verlaten.

Terug in de hal durven we eindelijk hardop te praten. De kamer zag er prachtig uit, maar leek helemaal niet in gebruik. Geen spoor van koffer of kledingstuk. Bij het weggaan pakken we de prijslijst van het hotel. De Agatha Christie Suite kost 500 dollar per nacht.