Circus Herman Renz is klassiek, maar toch onvoorspelbaar

,,Circustraditie sinds 1911,'' luidt de trotse tekst op de reiswagens van het Nederlandse circus Herman Renz – en dat zegt al veel. Hier wordt klassiek circus gespeeld, met paarden, gedresseerde roofdieren, acrobaten, jongleurs en clowns, maar niet het aftandse soort circus dat vergeefs nog iets van vroegere glorie tracht uit te stralen. Integendeel: hier is de traditie gemoderniseerd, met een veel hoger tempo, veel fleuriger licht en ruimte voor variéténummers die de voorspelbaarheid doorbreken.

Dit circus dankt zijn bestaan aan de artiest Arnold van der Vegt, die begin deze eeuw voor zichzelf begon en in 1923 de naam Renz aannam, naar het voorbeeld van het fameuze Oostenrijkse circus waar hij had gewerkt. Zijn zoon, die de zaak overnam, heette Herman. Sindsdien bleef de onderneming in de familie, tot twee nazaten in 1996 door koolmonoxydevergifting om het leven kwamen. Nu wordt het Nederlandse Renz – met succes – voortgezet door een groep ex-employés van de laatste Van der Vegt.

De tent telt 1.200 zitplaatsen, die allemaal dicht rond de piste staan, zodat de stemming er al snel in zit. Boven de artiesteningang troont een zevenkoppig orkest dat kranig de klank van een big band benadert, met een hoofdrol voor de schetterende trompet van dirigent Robert Rzeznik. Het thema van de wereldreis doet denken aan de oude revue; zo werd ook toen een geheel gemaakt van losse nummers. Maar het werkt verrassend om het terug te zien in een circuspiste, met vier meisjes in stewardess-uniformpjes die aantreden ter introductie van directielid, regisseur en spreekstalmeester Robert Ronday – in pilotenpak.

En dan begint het vertrouwde spektakel, met de parade van een groep Afrikaanse runderen, zebra's, lama's, kamelen en een giraffe, twee jongleurs, drie acrobaten, tijger- en olifantendressuur, een trio acrobaten met een buigzame glasfiberstang waarop één van hen hogeschoolsalto's vertoont, een lenig trapeze-duo, een komische duikelaar op springplank en trampoline, en een groep trommelaars met auditief (en ook letterlijk) vuurwerk. Alleen de twee multifunctionele clowns, die telkens opduiken en ook als mascottes op de affiches prijken, richten zich naar mijn smaak te veel op het laagste kleuterniveau, maar ze vonden gisteravond in elk geval veel weerklank.

De dieren doen geen buitenissige kunsten, de mensen wel. Circus Herman Renz heeft een vol programma te bieden, misschien zelfs iets te vol. Maar aan alles is te zien dat de nieuwe circusdirectie wil aantonen hoe veel variatie er nog mogelijk is binnen het eeuwenoude stramien. En dat is wat mij betreft ruimschoots bewezen.

Voorstelling: Een reis om de wereld in 140 minuten, door circus Herman Renz. Gezien: 13/8, RAI-parkeerterrein, Amsterdam. Aldaar t/m 5/9; tournee t/m 3/11. Inl. (0909) 5030060.