Dutchbat 1

Hierbij mijn reactie op het bericht van 28 juli betreffende 'Weigeren medische hulp Dutchbat in moslimenclave'.

Tijdens oorlog worden medische hulpverleners soms in zeer korte tijd bedolven door aanvoer van grote groepen, vaak ernstig, gewonden, aan wie zo snel mogelijk hulp moet worden geboden op medisch-chirurgisch gebied.

Een bekwaam chirurg selecteert de kanslozen, die de kans voor anderen beletten. De eersten krijgen zo mogelijk morfine en worden terzijde gelegd, omdat geen afdoende behandeling voor iedereen mogelijk is en dan voor de tweede groep een onvermijdelijke ramp ontstaat.

Zo kregen we in de eerste oorlogsjaren in het Binnen Gasthuis te Amsterdam, vele malen ervaring met grote groepen gewonden van het herhaaldelijk bombarderen van de Fokkerfabrieken in Amsterdam-Noord.

Er volgden dan vele spannende en energievretende uren van de afschuwelijke oorlogschirurgie, waarbij wij moesten werken tegen een overmacht en getracht moest worden het optimale te bereiken.

'Gespreksverslagen' met leken en meningen van niet-medische ambtenaren kunnen geen oordeel vellen over deze, uitsluitend medische, materie.

In een recent televisie-interview werd Van Kemenade steeds op ergerlijke wijze onderbroken waarbij gepoogd werd hem te dwingen de term 'doofpot' te gebruiken, waarmee het weigeren van medische hulp niets te maken had.