De knipoog

Max en Vera waren naar elkaar aan het knipogen. Max had het Vera geleerd. Vera dacht dat je met twee ogen tegelijk moest knipogen.

,,Nee joh,'' had Max gezegd, ,,een knipoog doe je zo.'' En hij had haar een knipoog gegeven.

,,Ja,'' zei Vera, ,,dat is één knipoog. Maar knipogen gaat zo.'' En ze had heel snel met allebei haar ogen geknipperd.

Max had gelachen. Hij wist zeker dat het met één oog moest. Het mocht ook niet te lang duren. Dan kneep je gewoon een oog dicht. Dat kon je geen knipoog meer noemen. Een knipoog ging snel. Hij moest dartelen.

Hij legde Vera uit dat knipogen het geven van een knipoog betekende en niet dat je twee knipogen gaf, met twee ogen tegelijk.

,,Ooh,'' zei Vera droog.

Ze wist wel dat Max gelijk had, maar ze vond het leuk om hem een beetje te pesten. Hij had al veel vaker gelijk dan zij.

Maar Max vond dat Vera altijd alles beter wist. Daarom was hij blij dat hij nu eens de knipoog wist. Langzaam deed hij hem voor. Met zijn favoriete oog, het linker - daar ging het het beste mee.

Vera deed hem na.

Haar beste oog voor een knipoog was rechts. Maar terwijl ze ermee knipperde, kneep ze ook haar linkeroog dicht. Dat was niet de bedoeling.

,,Niet zo, maar zo!'' riep Max.

Hij deed het nog een keer voor. En nog een keer. Hoe vaker hij het deed, hoe moeilijker het ging. Dat was raar. Alsof het andere oog mee wilde met de knipoog.

Vera probeerde het nog een keer.

Ze kneep haar rechteroog dicht en hield haar linkeroog open. Ze kreeg er helemaal een scheef gezicht van, voelde ze. En het was geen knipoog. Misschien moest ze gewoon helemaal niet knijpen, dacht ze toen, misschien moest ze proberen haar oog dicht te laten vallen, en heel eventjes maar. Ze deed het meteen.

,,Ja!'' riep Max meteen, ,,dat was er eentje.''

,,Echt waar?'' vroeg Vera. Ze had er zelf niets van gemerkt. Nog een keer, dacht ze snel.

,,Weer een!'' joelde Max, ,,je kan het Vera!''

Vera knikte trots.

Ze knipoogde.

Max knipoogde terug. Maar het ging niet zoals hij het zelf daarnet aan Vera had geleerd. Zijn rechteroog ging tegelijk dicht met zijn linkeroog. Hij kreeg er helemaal een Chinees gevoel van.

Hij probeerde het nog een keer. Gisteren kon hij het nog. En eergisteren ook. Daarnet ook. Maar nu Vera het kon, lukte het hem niet meer. Vera had zijn knipoog afgepakt.

Hij wilde boos worden.

,,Kijk zo,'' deed Vera voorzichtig voor hoe je moest knipogen.

Net op tijd bedacht Max dat Vera natuurlijk niets van hem had afgepakt. Hij had de knipoog weggegeven. Het was een cadeautje voor Vera. Ze kon het trouwens al heel goed. Nog even, dacht Max, en de knipoog zou wel weer overspringen naar hem. Kreeg hij hem terug.

,,Daar komt ie weer!'' riep Vera.

Ze knipoogde.

Max zag de knipoog zijn kant opkomen. Hij hoefde hem alleen maar op te vangen. Goed kijken, ja, daar had hij hem.