KLASSIEKER

,,Zorro!!!'', met die kreet storten jongetjes zich al decennialang in wilde zwaardgevechten. Er gaat een mysterieuze aantrekkingskracht uit van de in het zwart gehulde strijder die met zijn zwaard en snelle paard de bevolking van Spaans Californië in de jaren twintig van de negentiende eeuw beschermt tegen onrecht. Met masker, strakke hoed, zwierige cape en recht snorretje is hij deze weken weer dagelijks te zien op Belgische televisie.

Al tachtig jaar is de gemaskerde zwaardvechter niet weg te denken uit de amusementswereld: van The Mark of Zorro uit 1920 met Douglas Fairbanks sr. tot het recente The Mask of Zorro met Antonio Banderas. Het begon in 1919 met de roman The Curse of Capistrano, het begin van Johnston McCulley's lange reeks over Don Diego Vega die na een studie in Spanje terugkeert naar de hacienda van zijn vader nabij de pueblo Los Angeles. De Spanjaarden oefenen er een schrikbewind uit en Don Diega kiest schijnbaar voor een sullig bestaan als laf vaderszoontje, maar in het geheim bestrijdt hij de Spaanse macht.

Ook voor de jongste generatie tv-kijkers blijft Guy Williams de enige echte Zorro. Hij speelde de rol in de tv-serie die Disney in 1957-1959 maakte – Walt zelf hield de zaak nauwlettend in de gaten. De 78 afleveringen van een halfuur zijn in 1992 kunstig ingekleurd en in die versie worden ze dagelijks over de hele wereld vertoond.

Het blijven onderhoudende en vaak humoristische avonturen met een lange aanloop tot de korte uitbarstingen waarin de held zich in het zwart hult en de zaken met zijn sabel rechtzet. Nimmer met veel geweld, want daar houdt Disney niet van. Liever doorgehaalde bretels en een afzakkende broek, dan een bloedige wond. Met aardige bijrollen voor Don Diega's trouwe en doofstomme bediende Bernardo en natuurlijk de oliedomme en ijdele sergeant Demetrio Lopez Garcia. En die geheimzinnige aantrekkingskracht? In elke slome duikelaar schuilt wellicht een machtig zwaardvechter. (Tekst Dirk Limburg, foto Kippa)

Zorro, werkdagen rond 18.40u. op Ketnet.