Eclips

THE TIMES

[...]Voor bijna iedereen in Groot-Brittannië ontnamen wolken het zicht op de meest magische momenten: de oogverblindende ring van licht die bekend staat als de parels van Baily, het witte schijnsel van de corona, het schitteren van planeten rond het middaguur. Maar misschien moeten degenen die zich het meest opwinden over het wolkendek van gisteren nog maar eens denken aan de ongelukkige Thomas Edison. Deze uitvinder van de gloeilamp verschanste zich in 1878 in een kippenhok om de eclips waar te kunnen nemen. De kippen die dachten dat het nacht was geworden, vlogen massaal over hem heen.

SÜDDEUTSCHE ZEITUNG

[...]Nee, ook deze laatste zonsverduistering voor de millenniumwisseling kondigde niet het einde der tijden aan, hij was ook geen voorbode van de ondergang van de wereld waarmee obscure sekten hun aanhangers aan het schrikken maken. Hoogstens kan men uit de fascinatie die dit natuurspektakel al op voorhand teweegbracht opmaken dat we ons allemaal dood amuseren. Maar misschien is ook de wat oudere en sceptischer diagnose van Franz Grillparzer terzake van de negentiende-eeuwse beschaving van toepassing dat wij niet anders zijn dan roodhuiden in lakschoenen.

TROUW

[...]Deze vooruitgang is tegelijk ook relatief. Met de definitieve bezwering van het angstgevoel, lijkt ook het ontzag voor het wonder op zijn retour te zijn. De tegenwoordige mens is vooral ook heer en meester van de situatie. Hij reist naar de beste plaatsen om het wonder als het ware in zijn zak te kunnen steken en om helemaal zeker te kunnen zijn stapt hij gewoon in het vliegtuig.

[...]Maar het is de vraag of voor de beleving van de wonderen van de kosmos het opgaan in massa's de meest aangewezen weg is. Een verstilde blik op een inktzwarte sterrenhemel lijkt dan wel zo effectief. Ondertussen lijkt de mens zich al weer op te maken voor het volgende gebeurtenis. Zich onbewust van de paradox dat met de groeiende massaliteit waarmee `wonderen' beleefd worden, ook de vluchtigheid van het bestaan toeneemt.

DIE PRESSE

[...]Gelukkig beschikken wij over de zegeningen van de techniek die er de vorige eeuw tijdens de de totale zonsverduistering in Wenen nog niet waren. De auto brengt ons daar naar toe waar wij heen willen. Omdat helaas iedereen over een auto beschikt en ook iedereen dezelfde bestemming heeft, staan we allemaal in de file vast. Om te zien dat een natuurwet werkelijkheid blijkt te zijn.

Dit was het dan. Een mediaophef die de mensen duizelig heeft gemaakt, een file die zich oploste en een (bijna) heel gewone woensdag daarna.

NEDERLANDS DAGBLAD

[...]Het echte wonder is dat het elke dag `gewoon' zo gaat: dat God de zon doet schijnen, over bozen en goeden, dat die gloeiend hete gassen het leven niet verzengen, dat ergens één zo'n planeetje is met precies genoeg warmte en vochtigheid en natuurlijk evenwicht om leven in honderdduizenden vormen en gedaanten mogelijk te maken.

Je snapt niet dat mensen in zoveel toeval kunnen geloven. Het staat met koeienletters in dat boek, het ligt vlak vóór hen, maar ze kunnen het niet lezen. Wat voor eclipsbril heb je dan op?

DAGBLAD DE LIMBURGER

[...]Er is geen enkele reden extra gewaarschuwd te zijn alleen omdat de zon twee minuten achter de maan verdwijnt. Wel kan de zonsverduistering een gevoel van heilzame betrekkelijkheid opleveren. We zien een glimp van een ontzaglijk raderwerk in actie. Is de aarde dan niet een stofje in het heelal, Nederland niet een zandbakje aan zee en Limburg een wegberm langs het Maaspad?

DE STANDAARD

[...]Het is er dus niet van gekomen. Geen nood, over enkele maanden krijgen we een nieuwe kans. En als het op 1 januari 2000 niet wil lukken, dan stellen we het einde van de wereld wel weer wat uit.

Het moet zijn dat we er heimelijk wat naar uitkijken. Anders zou het einde niet zo vaak worden voorspeld. Bewust of onbewust willen we graag de laatste generatie zijn, de afronding van een geschiedenis van duizenden jaren.

GAZET VAN ANTWERPEN

[...]Zelfs al is dat ongewone en uitzonderlijke in onze dagen perfect en eenvoudig wetenschappelijk verklaarbaar, toch blijft het voor sommige mensen omgeven met een waas van geheimzinnigheid. Ze ontdekken een zekere mystiek in natuurfenomenen of zien er een aanleiding in voor filosofische overpeinzingen. Nog andere gaan af op het puur sensationele. Hoe dan ook, de eclips domineerde de eerste dagen van deze week totaal. Met woensdag als emotioneel hoogtepunt. Vandaag is alles voorbij en gaan we over tot de orde van de dag. Want de verpozing bij de zonsverduistering heeft de vaak rauwe realiteit allerminst doen verdwijnen. De dioxinecrisis is nog lang niet overwonnen. De ellende en het onrecht, hier en elders, zijn helemaal de wereld niet uit. Alle eclipsmania ten spijt.