ANASTáCIA

Veel Braziliaanse popmuziek is zo vlekkeloos geproduceerd, dat je er zonder moeite bij in slaap valt. Ook Lumerê Lumerá, de debuut cd van de al bijna twintig jaar in Berlijn woonachtige zangeres Anastácia, zit goed in elkaar maar is daarnaast gevarieerd en prikkelend genoeg om de luisteraar rechtop te houden. Het repertoire is vrijwel geheel van eigen hand waarbij opvalt dat echtgenoot/gitarist Zé Eugênio de meeste teksten schreef en Anastácia (Azevedo) zelf de muziek. Haar conservatoriumstudies in Brazilië en Berlijn zijn duidelijk niet voor niets geweest.

De stem van Anastácia is niet groot maar wel zuiver en rond waardoor ze in alle veertien stukken overtuigt, van de opgewekte titelsong waarmee de cd wordt geopend tot de feestelijke uitsmijter Zoeira waarin trombonist Bocato even helemaal loos mag gaan. Wie denkt dat hij alle ritmische variaties al kent, leert wellicht iets bij van Maracatu, een shuffle/cha-cha-cha met een uiterst verleidelijk karakter. Al met al is dit een mooie cd voor een niet te plat feest waarop dansen wel mag maar niet verplicht is.

Anastácia: Lumerê Lumerá (Pírañha PIR 1363). Distr. Central Distribution.

    • Frans van Leeuwen