Turbodut

Ik wil reageren op het artikel van Dolph Kohnstamm over de turbodut, in NRC Handelsblad van 29 juli. Zowel Ewoud Sanders als Dolph Kohnstamm schreven onlangs in deze krant over het middagslaapje. Het dutten op de werkplek is inderdaad vooralsnog een `non issue'. Er is echter een grote groep werknemers die dit taboe in alle vrijheid tijdens werktijd doorbreekt: de vertegenwoordigers. Tussen een en drie uur in de middag zijn ze op iedere parkeerplaats langs de Nederlandse snelwegen te vinden: auto's van het type betere middenklasse met daarin doorgaans een achteroverhangende slapende man van gemiddeld vijftig jaar, getooid in overhemd met stropdas. Zij zijn het die zich tussen twee afspraken door overgeven aan `napping'.

Als begin dertiger verkeer ook ik regelmatig op de grote weg, en bekijk deze situatie met afgunst. Blijkbaar ben ik nog niet in staat om het nappen in mijn agenda te verankeren. Slechts een keer heb ik mij daartoe op een parkeerplaats overgegeven. Prompt versliep ik mij en bereikte ik veel te laat mijn volgende afspraak. Aan de autofabrikanten derhalve mijn oproep voor een extra standaard accessoire in de auto: een wekkertje.