De aardigste

Er zijn hier in Kairo oversteekplaatsen voor voetgangers, stoplichten zelfs, maar geen automobilist die zich daaraan lijkt te storen. Plots worden we stevig bij de arm gegrepen en meegesleurd door een man die zich met ons een weg door het voortrazende verkeer baant. ,,Gewoon blijven lachen'', drukt hij ons op het hart, ,,dan ben je voor je het weet aan de overkant.''

Dat zijn we even later. En daar vraagt onze Egyptische vriend al onze aandacht. We moeten van hem naar het museum en naar de piramides. En trouwens, een bezoek aan zijn zaak mogen we ook niet missen. ,,Een parfumzaak, met de lekkerste, zelfgemaakte luchtjes.'' Wij zeggen dat we niet zo geïnteresseerd zijn in parfum, maar aan zijn greep om onze armen valt niet te ontsnappen. Even later zitten we aan de thee. ,,Ruik nou gewoon'', en een flesje wordt onder onze neus gedrukt. Als we ook na het zesde luchtje zeggen ,,heerlijk, maar wij zijn nu eenmaal niet zo geïnteresseerd in geurtjes'', verlaat hij geïrriteerd de ruimte.

Een assistent neemt het gesprek met ons over. Holland, mooi land. Aardige mensen. Of we Marco Borsatos kennen, vraagt hij. Ja, die kennen we van z'n liedjes. Hij ként Marco Borsatos. Heel aardige man. Of we Paul van Vliet kennen. Ja, die kennen we van tv. Hij ként hem. Ook een heel aardige man. En Imca Marinas, kennen we die? Van een plaatje over Spanje, zeggen we. Nou, hij kent haar écht. Aardige vrouw, Imca Marinas.

De aardigste Nederlander vindt hij Dies van Agt. Die kent hij niet persoonlijk, maar zijn vader kent hem wél. Volgens zijn vader is Dies van Agt de aardigste van alle Nederlanders. En waarom zou hij twijfelen aan de mening van zijn vader?