Werk begint met taal

Een groot deel van de 590.000 inwoners van Rotterdam is allochtoon, laag opgeleid en arm. Het aantal ingeschreven werkzoekenden bedraagt 55.000 en 45.000 mensen leven van een bijstandsuitkering. Het concern Rotterdam, zoals de gemeente zichzelf graag noemt, probeert al jaren de harde kern van de langdurig werklozen (vooral allochtonen en ouderen) aan een baan te helpen. Na de Melkert I- en Melkert II-banen en andere projecten begon de grote werkgever die de gemeente is dit voorjaar met een nieuw programma. `Nieuwe banen. Rotterdam werkt', een gezamenlijk project van gemeentelijke diensten, voerde van april tot juni campagne onder het motto: Rotterdam heeft `vast' een baan voor je. Niet de gemakkelijkste leuze voor mensen, die het Nederlands vaak niet goed beheersen, maar toch succesvol. De combinatie van gemeente, een vaste baan met de aanlokkelijk status van ambtenaar en een telefoonnummer was effectief genoeg. Woordvoerder Gerben in 't Hout: ,,We kregen 1.500 reacties, 850 mensen bezochten voorlichtingsbijeenkomsten, 300 hebben een baan gekregen, en 500 gevallen zijn nog in behandeling. Het gaat om mensen die langer dan een jaar werkloos zijn. Het lijkt erop dat we die groep voor het eerst hebben bereikt.''

De gemeente biedt eenvoudige banen, bij de reinigingsdienst Roteb, bij `Rotterdam Veilig', de dienst Sport en recreatie, enzovoorts voor het minimumloon. Een alleenstaande verdient 1.600 gulden per maand met een 32-urige werkweek, een kostwinner krijgt 1.900 gulden met een 36-urige werkweek. In 't Hout: ,,We proberen iedereen te helpen. Met een zesweekse cursus (`Slagvaardig') bereiden we kandidaten voor op sollicitatiegesprekken. Taalbeheersing is een belangrijke factor.'' Soms is een baan bij de gemeente een tussenstap naar het bedrijfsleven, bijvoorbeeld in de beveiligingsbranche.

Na de zomer begint een nieuwe campagne om allochtone werklozen aan banen te helpen in de gezondheidszorg en de thuiszorg, vooral ten behoeve van het grote aantal oudere en vaak vereenzaamde allochtone inwoners. Daarbij wordt samengewerkt met migrantenorganisaties. Samen met Randstad en Shell wordt een soortgelijke campagne opgezet om langdurig werklozen aan te trekken voor banen in bedrijven.

Een (accent) grote groep werkzoekenden heeft `Nieuwe Banen. Rotterdam werkt' niet of nauwelijks kunnen helpen, de bijstandsmoeders. In 't Hout: ,,Die willen graag aan de slag. Maar dat loopt meestal stuk op het grote tekort aan kinderopvang. Over dat tekort wordt al jaren gepraat, er is extra geld uit Den Haag voor gekomen, maar er zijn nauwelijks nieuwe kinderverblijven bij gekomen.'' In vergelijking tot België of de Scandinavische landen blijft Nederland in dit opzicht een achterlijk gebied, Rotterdam niet uitgezonderd.

    • Jan Gerritsen