DEBUSSY

,,Is er dan niemand die genoeg van Saint-Saëns houdt om tegen hem te zeggen dat hij nu wel genoeg heeft gecomponeerd?'' vroeg Debussy zich in 1901 af. Maar aan het begin van de Eerste Wereldoorlog, toen de kanker waaraan hij leed zich verergerde, hoorde hij op de Concerts Durand Saint-Saëns' trompetseptet. Hij raakte er zeer van onder de indruk en kreeg weer ideeën. Zes sonates plande hij, geenszins verdroomd impressionistisch maar als een eigentijds antwoord op de Franse muziek uit de achttiende eeuw, zelfs de titelpagina's werden in de antieke Franse stijl gegraveerd. Het is muziek die in zijn eigen woorden `elegant is en emotioneel, zij het zonder epilepsie'. Slechts drie van de zes sonates wist hij te voltooien: de sonate voor cello en piano in 1915, die voor fluit, altviool en harp in 1916 en de vioolsonate, zijn laatste compositie in 1917. Ze worden op een dubbel-cd muzikaal vertolkt, zij het soms enigszins beschroomd. Zo speelt celliste Tsuyoshi Tsutsumi de `Sérénade', ook wel `Caprice', eerder eerbiedig dan overrompelend. Nu zijn deze werken al vele malen vastgelegd. Het bijzondere is hier de tweede cd, die nieuwe composities bevat voor de bezettingen die Debussy nog wilde schrijven. Het idee kwam van klarinettist James Campbell, de artistiek directeur van het Canadese Festival of the Sound in een samenwerkingsverband met het Rhijnauwen Kamermuziekfestival en het Japanse Takefu Internationaal Muziekfestival. Alledrie de festivals verleenden een opdracht. Dit resulteerde in Minako Tokuyama's Sonata Japanesque voor hobo, hoorn en clavecimbel, Theo Loevendie's Golliwogg's Other Dances voor klarinet, trompet en fagot en een Sonata pour treize instruments, opus 60, van Jacques Hétu. Het getal dertien ontstond omdat Debussy in de laatste sonate alle voorgaande instrumenten een plaats wilde verlenen aangevuld door de contrabas. Alhoewel de drie componisten hun werk larderen met Debussy-citaten is er geen sprake van quasi Debussy-reconstructies. Tokuyama verwerkt in lyrische bevlogenheid een Japans kinderliedje, de expressionist Hétu pakt dramatisch uit, terwijl Loevendie ook al Loevendie blijft, een speelman par excellence in speels-stuiterende staccati met een hoofdrol voor zijn eigen instrument, de klarinet.

Arsis Classics 5-99024-3 (2 cd`s)

    • Ernst Vermeulen