Hoogbegaafde kinderen 1

Ouders van hoogbegaafde kinderen in Nederland strijden al jaren voor het recht op ontwikkeling van hun kind, passend bij het kind en passend bij het tempo van het kind. Maar al te vaak lopen zij vroeg of laat aan tegen het argument dat het kind in sociaal-emotioneel opzicht niet toe is aan versnelling.

En inderdaad, het kind past vaak niet in de groep met leeftijdgenootjes. De oorzaak hiervan is echter niet dat het kind achterloopt in zijn/haar sociaal-emotionele ontwikkeling, maar juist voorloopt, waardoor communicatie met leeftijdgenoten niet lukt. Het `klikt' niet, in de groep. Krijgt zo'n kind de kans te versnellen in het leerproces, waardoor het in een groep met oudere kinderen terecht komt, dan blijkt maar al te vaak, dat die sociaal-emotionele `achterstand' als sneeuw voor de zon verdwenen is.

Heel langzaam lijkt er de laatste tijd een kentering gekomen te zijn, heel langzaam zijn steeds meer scholen bereid wel naar de individuele behoefte van het hoogbegaafde kind te kijken.

En dan nu die uitspraak van de rechter. Ik ben bang, heel bang, dat door deze uitspraak de strijd voor het hoogbegaafde kind jaren achterop is geraakt, dat we jaren teruggeworpen zullen worden, dat nog vaker dan voorheen naar het sociaal-emotionele argument gegrepen zal worden.

Ik hoop niet, dat dit kenmerkend zal worden/blijven voor de manier waarop er in Nederland omgesprongen wordt met talent.