Een karaktermens, geen medisch wonder

Drie operaties en vier chemokuren moest kankerpatiënt Lance Armstrong ondergaan. Is de Amerikaanse favoriet voor de eindzege in de Tour de France een medisch wonder?

De Amerikaan Lance Armstrong heeft de wielerwereld verrast met zijn sterke rentree. Bijna drie jaar nadat bij hem teelbalkanker werd geconstateerd, behoort de Amerikaan tot de favorieten voor de eindzege in de Tour de France. ,,Hij is een karaktermens, maar geen medisch wonder'', concludeert medisch oncoloog prof.dr. S. Rodenhuis van het Amsterdamse Antoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis.

In de balzak van Armstrong ontdekten Amerikaanse artsen in het najaar van 1996 een kwaadaardig gezwel. Hij onderging een spoedoperatie waarbij een van zijn testikels werd verwijderd. Een paar weken later moest hij weer onder het mes, nadat uitzaaiingen waren geconstateerd in de hersenen. Volgens Rodenhuis betrof het ,,twee kleine ingrepen waarbij de gezwellen simpel naar buiten werden gewipt''.

Rodenhuis benadrukt dat bij Armstrong geen vitale lichaamsdelen waren aangetast. De testikels en de hersenen zijn voor een sportman van minder belang dan het hart of de longen. De Amsterdamse arts verwacht niet dat de ziekteverschijnselen bij Armstrong zullen terugkeren. ,,Als deze vorm van kanker twee jaar na behandeling niet is teruggekeerd, beschouwen wij de patiënt voor 99 procent als genezen.''

Na drie geslaagde operaties kreeg Armstrong gedurende twaalf weken vier kuren chemotherapie. De conditie van de renner moet na die kuren tot nul zijn gereduceerd, volgens Rodenhuis. Volgens de arts hebben de Amerikaanse specialisten vermoedelijk geen gebruik gemaakt van het geneesmiddel Bleomycine. Dit medicijn kan schade veroorzaken in de longen en juist dit lichaamsdeel is van vitaal belang voor een duursporter als Armstrong.

Rodenhuis is van mening dat Armstrong over een ,,ijzersterke wil'' moet beschikken. De arts vergelijkt de sportman met een aantal bouwvakkers die hij heeft behandeld tegen teelbalkanker. ,,Zij keerden ook weer terug in een zwaar beroep, maar bij wielrennen wordt natuurlijk nog veel meer gevraagd van het lichaam.''

Rodenhuis geeft toe dat hij de terugkeer van Armstrong op het hoogste niveau niet had ,,kunnen of durven voorspellen''. De medisch oncoloog verwijst naar de patiënten in zijn praktijk die meestal andere prioriteiten zochten. ,,De meeste mensen veranderen door hun ziekte. Ze kiezen vaak voor de kinderen of voor een nieuwe baan.''

Volgens Rodenhuis behoort Armstrong tot een relatief grote groep van jonge volwassenen die teelbalkanker krijgen. ,,In de leeftijdsgroep van twintig tot 35 jaar is dit met afstand de meest voorkomende carcinoom. De oorzaak van de ziekte is soms terug te voeren op de vroege levensfase. Bij veel baby's vinden indalingsstoornissen van de ballen plaats.'' Rodenhuis verwijst ook naar de slachtoffers van de atoombom in Hiroshima die pas decennia later aan kanker bleken te lijden. ,,Gemiddeld duurt het tien tot twintig jaar voordat de oorzaak een gevolg krijgt.''

Rodenhuis gelooft niet in de verhalen over gevaarlijke medicamenten die teelbalkanker zouden kunnen veroorzaken. ,,Nee, dit komt zeker niet van doping. Dan zou de ziekte pas na de carrière van een wielrenner openbaar worden'', meent Rodenhuis. ,,Levertumoren kunnen wel worden veroorzaakt door het gebruik van anabolen steroïden. Maar dat is weer een heel ander verhaal.''