Brave gitaarrock voor trouwe fans

Lang tevoren was het concert van Live, voor het laatst twee jaar geleden op Pinkpop te zien, uitverkocht. De vierkoppige band uit York, Pennsylvania, heeft in haar twaalfjarig bestaan geleidelijk toegewerkt naar een sterrenstatus. De voorlaatste en tot nu toe beste plaat Throwing Copper (ruim acht miljoen verkochte exemplaren) bracht de fans in vervoering en de band rijkdom en aanzien. Het concert in Amsterdam gisteren leek een thuiswedstrijd: voordat één noot gespeeld was stond Paradiso op zijn kop. De zaal veranderde in een kleurige draaikolk van T-shirtjes bij uitvoering van hits als `All Over You' en `Shit Towne'.

Hoewel de melodieuze, dynamische en enigszins bombastische gitaarrock van Live regelmatig wordt vergeleken met R.E.M., is de band haar voorbeelden inmiddels voorbijgestreefd in techniek en composities. De bandleden van Live lijken hun tweede album Throwing Copper zelf ook het beste te vinden, daarvan werden verreweg de meeste nummers gespeeld. Ook werden vier nieuwe songs van het in oktober te verschijnen album The Distance To Here ten gehore gebracht, waarvan vooral `The Dolphins Cry' opviel, de komende single. De rest blonk uit in braafheid.

Braafheid wordt de band wel vaker verweten, door het hoge MTV-gehalte van de muziek en de filosofische inslag van zanger/gitarist Edward Kowalczyk, die in songteksten en interviews zijn spirituele levensvisie uitgebreid uit de doeken doet. Momenteel lijkt hij een nieuwe goeroe gevonden te hebben: eentje die ongebreideld ongeduld predikt. De weergave van Eds ongetwijfeld peperdure draadloze microfoon en oormonitoren liet kennelijk te wensen over, waardoor regelmatig een gestrekte middelvinger en een woeste blik richting monitorman gingen voordat hij zich met een zalvende glimlach tot zijn toeschouwers wendde. Die beloonden hem met dankbare samenzang en zwaaiende armen.

Bijgestaan door bassist Patrick Dahlheimer, gitarist Chad Taylor, drummer Chad Gracy en een toetsenist trakteerde hij hen op een uitstekend uitgevoerde maar nogal routineuze set, die op drie toegiften na in minder dan een uur was volbracht. En ook al spaart en wacht de gemiddelde trouwe fan met liefde, dat is een nogal magere score voor veertig piek entree en twee jaar afwezigheid.

Concert: Live. Gehoord: 29 juni, Paradiso, Amsterdam.