KRANT MET GEZAG

Maar weinig kranten hebben zich zo direct tegen de macht aangeschurkt als The New York Times. Vanaf de oprichting in 1851 zijn uiteenlopende functies bemand geweest door sterke persoonlijkheden die een hogere ambitie in het leven hadden dan alleen het vergroten van de omzet. Met `ups' en `downs' is de krant mede daardoor uitgegroeid tot een van de bekendste ter wereld (en in het weekeinde door de vele bijlagen een van de dikste), met op een aantal terreinen een gezag dat veel verder reikt dan de grenzen van de stad waarin hij wordt gemaakt.

The New York Times bleef bij zijn oprichting achter bij de twee grotere concurrenten, de New York Herald en de New York Tribune. Waar deze prikkelden door puntige stukjes en een licht sensationele toon, viel de The New York Times op door saaiige stukjes en een hoge prijs. Oprichter Henry Raymond spendeerde veel van zijn tijd aan de oprichting van de Republikeinse Partij. De krant viel weg bij de concurrentie (zeker tegen een krant als de New York World, van een geëmigreerde Hongaar genaamd Joseph Pulitzer, die een groot publiek wist te verwerven door een sensationele aanpak van het nieuws). De krant was nagenoeg failliet toen Adolph Ochs hem in 1896 overnam. Hij vond dat The New York Times zich duidelijk moest onderscheiden van de pulpbladen door betrouwbaar nieuws te brengen met degelijke achtergronden en duiding. Hij introduceerde een motto voor de krant dat tot op de dag van vandaag nog altijd de voorpagina siert: All the news that is fit to print. Hij verlaagde de prijs en introduceerde onder andere de gevierde boekenbijlage.

De krant heeft sindsdien alleen maar aan gezag gewonnen en kende belangrijke schrijvers en columnisten, die door verschillende presidenten zelfs werden geraadpleegd, zoals de voormalige Moskouse correspondent Harrison Salisbury en de columnist Arthur Krock, die met zijn rubriek `In the nation' de koers van het land kon beïnvloeden. Menig theaterproducent slaat na een première nog altijd met angst en beven de krant open. De positie van belangrijkste krant van het land moet de Times de laatste decennia wel delen met The Washington Post en steeds meer ook met de Los Angeles Times, maar de krant blijft voor menigeen het beste van de Amerikaanse journalistiek vertegenwoordigen. (Tekst Z.C.A. Luyendijk)