Krajicek faalt tegen Zwitserse kruimeldief

Zelfs de collega's van Richard Krajicek waren verbijsterd over de afgang op Wimbledon van de nummer 5 van de wereldranglijst tegen de Zwitserse qualifier Lorenzo Manta, die een halve finale in een Challenger-toernooi als het hoogtepunt in zijn carrière opgaf. ,,Ik begrijp werkelijk niet hoe Krajicek van die gozer kan verliezen'', zei Goran Ivanisevic, nadat hij zaterdag de Nederlandse inbreng op Wimbledon tot nul had gereduceerd door Paul Haarhuis in drie sets uit te schakelen.

Krajicek begreep zelf ook niet hoe hij zich op de roemruchte baan 2 van Wimbledon in vijf sets (6-3, 7-5, 4-6, 4-6 en 6-4) had laten verrassen door de nummer 196 van de ATP-ranking. Tot Wimbledon was Manta immers één van de talrijke kruimeldieven in het tenniscircuit geweest. Krajicek kon zich niet eens meer herinneren dat hij de 24-jarige Zwitser vier jaar geleden in de Davis Cup had verslagen. Toen debuteerde Manta trillend van de zenuwen als invaller voor Marc Rosset, die in de openingspartij tegen Jacco Eltingh zijn enkel had gebroken. Sindsdien werd van Manta niets meer vernomen. In Londen speelt hij pas voor de tweede keer een grandslamtoernooi.

Alleen drie jaar geleden kwalificeerde Manta zich ook een keer op Wimbledon. De winnaar heette in 1996 Richard Krajicek en ook dit jaar werd de 27-jarige Hagenaar tot de favorieten voor de Wimbledon-titel gerekend. Het past echter in de grillige loopbaan van Krajicek dat hij zich laat afvoeren door een modale tennisser die juist tegen hem boven zichzelf uitstijgt. Zijn treurige lijstje van pijnlijke uitschakelingen vermeldt onder meer de namen van B-artiesten als Darren Cahill, Arnaud Boetsch en Bryan Shelton op Wimbledon, Andrew Ilie en Diego Perez op Roland Garros en Michael Tebbutt op de US Open.

Op de Australian Open kon Krajicek na zijn nederlaag in de derde ronde tegen Wayne Ferreira nog het excuus aanvoeren dat hij wedstijdritme miste na een operatie die hem eindelijk van zijn chronische knieblessures had verlost. Op Roland Garros erkende Krajicek na de afstraffing door Vince Spadea in de tweede omloop dat hij een matige voorbereiding op gravel had beleefd, al mocht bondscoach Michiel Schapers dat niet openlijk aan de kaak stellen. Op Wimbledon had Krajicek moeten beamen dat een speler van zijn reputatie nooit mag verliezen van een Zwitserse nobody, al kreeg hij die zelfkastijding niet over zijn lippen.

Zelden had Krajicek zo'n gunstige loting gekend als dit jaar op Wimbledon, waar hij vorig jaar pas in de halve finales na een zinderende vijfsetter van Ivanisevic verloor. De partij tegen Manta kon op voorhand nauwelijks een serieuze test worden genoemd. Zijn coach Rohan Goetzke had hem ingefluisterd dat Manta over een verwoestende service beschikte en dat zijn tweede opslag niet minder gevaarlijk was dan de eerste. So what? Beschikt Krajicek ook niet over het machtige wapen van de service, waardoor hij zelfs door titelverdediger Pete Sampras wordt gevreesd?

Waar erkende favorieten als Sampras, Rafter, Agassi, Henman, Rusedski, Ivanisevic, Philippoussis en zelfs de uit de as herrezen Becker zich relatief eenvoudig een weg baanden naar de vierde ronde op Wimbledon leek Krajicek de inspiratie te missen om een routineklus af te werken. Zijn echte examen zou pas in de kwartfinales worden afgelegd, was de veronderstelling. Het kan niet anders of Krajicek heeft zijn onbeduidende tegenstander onderschat en zich in gedachten al voorbereid op confrontaties met opponenten van meer allure.

Zo soepel werkte Krajicek zaterdag een 2-0 achterstand in sets weg tegen Manta dat hij ,,lui werd op zijn service'' en de ballen met de ogen dicht naar de aanvankelijk zwakke backhand van de Zwitser stuurde. In de tiebreak van de tweede set had Krajicek op setpunt tegen merkwaardig genoeg gekozen voor een service naar de forehand van Manta, waardoor hij zichzelf tot een inhaalrace veroordeelde. In die tweede reeks had Manta met een ace nog een setpoint voor Krajicek uitgewist en juist in het cruciale naspel scoorde de Zwitser zowaar twee keer met zijn backhand. Maar het zou allemaal wel goed komen, moet Krajicek hebben gedacht, toen hij een vijfde set afdwong.

In de vierde set had de lange Nederlander slechts één punt op zijn service hoeven incasseren en hij had natuurlijk moeten profiteren van zijn psychologische overwicht op de Zwitser, wiens arm begon te trillen bij een 4-1 voorsprong in het vijfde bedrijf. ,,Ik ging ervan uit Manta zenuwachtig zou worden'', zei Krajicek. Dat werd de qualifier ook en op 4-4 had Krajicek de genadeslag moeten uitdelen. Met een love-game bevrijdde Manta zich echter van de spanning en het was een raadsel, wat Krajicek – ondanks eerdere waarschuwingen – bezielde bij een 5-4 achterstand louter de backhand van de Zwitser te bestoken.

Met drie backhand-returns en een backhand-passing velde Manta het vonnis over Krajicek, die slechts wilde toegeven dat hij ,,meer had moeten experimenteren met zijn opslag''. Met een zuur gezicht constateerde de Wimbledon-kampioen van 1996 dat ,,Manta ver boven het niveau van zijn ranking had gespeeld''. En op bittere toon: ,,Ik had de tweede set moeten winnen. Dan was Manta ontmoedigd geweest. Nu kreeg hij in de vijfde set wederom het gevoel dat Wimbledon zijn toernooi is en ging hij voor zijn slagen. Maar het zou me verbazen als deze jongen verder komt dan de vierde ronde.''

Ten onrechte wenste Krajicek zaterdag niet in de spiegel te kijken, want niet voor de eerste keer in zijn carrière ontbrak het hem aan de pure overlevingsdrang die Jim Courier en Boris Becker op Wimbledon zo fraai hebben gedemonstreerd. Voorlopig is Krajicek dit jaar op de grandslamtoernooien een figurant en is hij het aan zijn stand verplicht tenminste te scoren op de US Open. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat Krajicek naast zijn zeges in Key Biscayne en Londen slechts zijn huwelijk op 7 juli met Daphne Deckers als het hoogtepunt van 1999 moet vermelden?