Blondie feestend in de regen op Parkpop

Ze trok veel bekijks: de bejaarde dame die in een felblauwe jurk opzichtig stond te swingen op de reggaemuziek van de Jamaicaanse zanger Ky-Mani. Het was een scène die bij de traditionele gemoedelijkheid van het Haagse Parkpopfestival paste. Onder de circa 300.000 mensen die zondagmiddag het Haagse Zuiderpark bezochten, bevonden zich niet alleen jonge popliefhebbers maar geïnteresseerden van alle leeftijden, inclusief de kinderen die waren gekomen om een suikerspin te eten of om op het springkussen te springen. Het gratis toehankelijk Parkpop stemt het programma af op een breed publiek, zonder opzienbarende popvernieuwers maar met muziek uit alle windstreken.

De Afro-reggaegroep Mutabaruka viel in voor de Brazilianen van Mundo Livre die het vliegtuig hadden gemist, en vertegenwoordigde met de Zuidafrikaanse zangeres Busi Mhlongo het kleurrijke aanbod van enigszins voorspelbare wereldmuziek. Bob Marleys artistieke nazaat Ky-Mani predikte de revolutie met teksten tegen `het systeem', maar kon daar geen revolutionaire visie op een uitgekauwd reggae-stramien tegenover stellen.

Noordkaap uit België werd wegens ziekte van de zanger vervangen door landgenoten Gorki, die met zwaarmoedige Vlaamstalige rockmuziek nog niet de uitbundige croudsurf-taferelen konden veroorzaken die de muzikaal avontuurlijkere Belgen van Soulwax later op de middag ontketenden.

Twee Amsterdamse groepen mochten in de vroegere beatstad hun live-reputatie bestendigen met enthousiast gespeelde gitaarrock, die in het geval van Caesar als gewoonlijk wat origineler uitpakte dan de onverbeterlijke Britpop van Supersub.

De Engelse groep 3 Colours Red haalde evenmin de bouwstenen van de rockmuziek omver, maar liet wel horen hoe je die beproefde muziek zo vitaal en boeiend mogelijk kunt spelen: met goede liedjes, maar ook met brutaliteit en show. Zonder zijn oude groep Living Colour bracht Corey Glover tamelijk ouderwetse hardrock, die net als het afgemeten blues-aftreksel van Robben Ford alleen de wat oudere rockliefhebbers kon plezieren. Een opmerkelijk jong publiek stond daarentegen mee te blèren met Acda & De Munnik, die de weergoden verzochten door hun meezingfestijn te beginnen met Het regent zonnestralen.

Na een bewolkt middagje in het park begon het genadeloos te plenzen bij de entree van het heropgerichte Blondie, die desondanks een enorm feest veroorzaakten met vrolijke pophits als Hanging on the telephone en de comeback-hit Maria. Alle bekende liedjes werden minstens zo goed gespeeld en gezongen als in de wilde punktijd van twintig jaar geleden. De nog altijd even ontwapenende Debbie Harry gooide jolig een parapluutje in het publiek en deed vervolgens alle nattigheid vergeten.

Parkpop. Gehoord: 27/6 Zuiderpark Den Haag