Nederlandse topvrouwen

Het Nederlandse vrouwenteam, dat de afgelopen twee weken in Malta mee heeft gedaan aan het EK bridge voor landen, zal zich wel hebben geplaatst voor de wereldkampioenschappen die in januari worden gehouden op de Bermuda's. En het is zelfs niet ondenkbeeldig dat onze vrouwen dit weekend met een medaille thuiskomen. Op het moment van schrijven, het is nu woensdag, staan ze tweede, met minieme achterstand op koploper Frankrijk. Oude tijden lijken te herleven, want ook in de jaren tachtig stond het Nederlandse vrouwenbridge internationaal in hoog aanzien. Aan de hand van het butler klassement dat voor ieder paar individueel wordt opgemaakt is de come back van ons land makkelijk te verklaren. Immers, het sterpartnership Bep Vriend-Marijke van der Pas lijkt, na een moeizame aanloop van twee jaar, eindelijk tot volle wasdom te zijn gekomen. Vriend-Van der Pas staan bovenaan in die lijst.

Een winnend team bestaat natuurlijk nooit uit één paar. Wietske van Zwol, vier jaar geleden al eens winnares bij de EG vrouwenparen, speelt met de getalenteerde, maar impulsieve Martine Verbeek. Superregelaar en non-playing captain Ed Franken heeft zijn handen vol aan de mentale coaching van dit temperamentvolle partnership. Zijn aanpak lijkt succesvol. Ondanks de bakken vol met adrenaline, waarin de dames zich op Malta wentelen, gelukt het Franken de rust in het team te handhaven, zodat Verbeek-Van Zwol precies datgene doen waar ze het best in zijn: scoren. Het derde paar, Anneke Simons en Jet Pasman, verblijft temidden van dit geweld even in de luwte. Het zou evenwel niemand verbazen als dadelijk in het Caribische, deze door de wol geverfde vrouwen zich ontpoppen als de steunpilaren van het team. De Nederlandse mannen zaten in Malta niet echt lekker in hun vel, zodat de hen vooraf toegedichte WK kwalificatie verre van automatisch lijkt. Daarover volgende keer meer, nu twee spellen ter illustratie van de agressieve stijl van het hedendaagse vrouwenbridge.

Nederland-Denemarken. OW hebben 21 punten samen. Desalniettemin zit 3SA, dankzij de slagenbron in klaveren, erin. Het afspel is niet zo moeilijk, erin komen wel. Van Zwol-Verbeek slaagden daarin. Nederland plus 600. NZ hebben 19 punten en kunnen 4♠ maken. Sterker nog, op de andere tafel wisten Vriend-Van der Pas deze flinterdunne manche te bereiken. Oost dubbelde, maar moest met lede ogen toezien dat het contract niet down kon. West startte met ♡10 voor de vrouw, die mocht houden. Marijke van der Pas liet ♠10 voorspelen, die oost liet houden. Nadat ook de nagespeelde ♠H door oost werd gedoken, ontwikkelde de leider eerst de ruiten. West nam de tweede ronde het aas, speelde nog wel klaveren na, maar de leider kon niet meer troefkort worden omdat oost maar een doubleton klaveren had. Nederland plus 590, dat door deze dubbele mancheswing 15 imps veroverde. Met een klaverstart wordt de leider wel troefkort, maar zal hij (zij) zich kunnen verlaten op een cross-ruff met en passant de hartensnit, hetgeen uiteindelijk ook tien slagen oplevert. En dan:

Na ♡10 uit voor de vrouw, speelde Van Zwol direct troef. West nam de tweede keer en vervolgde met schoppen. Van Zwol nam met het aas, speelde ook de heer, zag ondertussen ♠8 vallen en liet ♠B doorlopen toen deze niet werd gedekt: twaalf slagen. Ook als west niet onder haar ♡H was gestart, maakte Van Zwol het contract: op de schoppens van dummy kunnen drie hartens weg. In de gesloten kamer kwam het Israelische paar niet verder dan 4♡. Nederland wint 11 imps.