HITGOLF

De zomer heeft niet alleen zijn eigen hits, maar is ook het meest bezongen seizoen in de popmuziek. Vandaag de eerste aflevering van een serie zomerse onderwerpen in hitsingles: de zomer zelf.

De zomer is het enige seizoen met eigen hits. Herfsthits en voorjaarshits bestaan niet, en zelfs de winter heeft niet zijn eigen hits, al kent dit seizoen natuurlijk wel kersthits. Maar al vanaf het eerste begin van de popmuziek proberen platenmaatschappijen zomerhits te maken.

Het meest gekozen onderwerp voor zomerhits is de zomer zelf: de dagen zijn lang en niet zelden mooi, leven en werk gaan voort in een lage versnelling. Het ligt dus voor de hand te proberen een zomerhit te halen met een nummer dat de loomheid van de zomer weergeeft.

Maar een garantie voor succes zijn lome teksten en muziek zeker niet. Zo maakte Paul Weller met zijn Style Council in 1983 met `Long Hot Summer' een prachtig landerig zomernummer. Maar vermoedelijk was dit liedje té landerig om in de koele zomer van 1983 een hit te worden. Een beter recept voor een zomerhit is een weersonafhankelijk vrolijk nummer. `In The Summertime' van Mungo Jerry, dat in de zomer van 1970 vele weken op nummer 1 van de Top 40 stond, is daarom een voorbeeldig zomernummer. Sleutelregel hiervan is immers `I got women, I got women on my mind', een gedachte die bij de meeste heteromannen nauwelijks door het weer wordt beïnvloed.

Er zijn maar weinig hits over de zomer die niet opbeurend zijn. Alleen om deze reden is `Summertime Blues' van de Amerikaanse rockgroep Blue Cheer buitengewoon. Deze zomerhit over de zomer, die op 22 juni 1968 één week bovenaan de Top 40 stond en `Jumping Jack Flash' van The Rolling Stones van de eerste plaats afhield, belicht voor de verandering de verdrietige kant van de zomer.

`Summertime Blues' is een van de obscuurste nummer-één-hits uit de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek, merkt Johan van Slooten op in zijn fabuleuze naslagwerk 500 nr. 1 hits uit de Top 40. Het is het enige hardrocknummer dat de bovenste plaats van de Nederlandse hitparade haalde. Het is ook de eerste en enige hit van Blue Cheer, een Amerikaanse groep die niet lang na de tophit ophield te bestaan, maar in de jaren tachtig weder opstond om nóg een keer `Summertime Blues' op te nemen.

Blue Cheers hardrockversie van `Summertime Blues' mag dan als nummer 1-hit obscuur zijn, het nummer zelf is dit zeker niet. In Amerika was de uit 1958 daterende `Summertime Blues' de grootste hit van Eddie Cochran, de Amerikaanse rocker die in 1960 omkwam bij een auto-ongeluk in Engeland. En in 1970 haalde The Who een bescheiden hit in Nederland met hun snoeiharde, hoekige live-uitvoering van `Summertime Blues'. Verder werd het nummer nog gecoverd door T-Rex, Alex Chilton, Robert Gordon en Link Wray, St. James, Brian Setzer, The Flying Lizards en La Muerte. `Summertime Blues' is, kortom, een klassieker in de popmuziek.

`Summertime Blues' is wel eens een nummer over teenage angst genoemd, een soort voorganger van `Smells Like Teen Spirit' van Nirvana, het lijflied van jongeren uit de jaren negentig, die werden aangestaard door een overweldigende leegheid. Misschien is de teenage angst van de ik-figuur in `Summertime Blues' inderdaad even groot als die van Kurt Cobain, maar de oorzaken zijn in ieder geval klein. Hoewel het refrein `There ain't no cure for the summertime blues' inderdaad doet vermoeden dat het hier om een uitzichtloze zomerdepressie gaat, laten de coupletten horen dat het zomerse verdriet van tijdelijke aard is. ,,I'm gonna raise a fuss I'm gonna raise a holler'', begint Cochran het lied nog dreigend en opstandig, maar even later blijkt de reden hiervoor niets anders te zijn dan door zijn baas opgelegd overwerk, dat een afspraak met zijn vriendinnetje in de weg staat.

De oorzaak van het verdriet in het tweede couplet baart al even weinig opzien. Hierin verbieden ouders de ik-figuur het gebruik van hun auto, omdat hij wegens een ziekmelding niet heeft gewerkt. In het derde couplet neemt het lied zelfs een belachelijke wending, als Cochran zingt dat hij zijn probleem zal voorleggen aan de Verenigde Naties. Maar zijn congress-man zegt niets voor hem te kunnen doen, omdat hij nog geen stemrecht heeft. ,,Sometimes I wonder what I'm gonna do / But there ain't no cure for the summertime blues'', zo eindigt Cochran zijn lied moedeloos.