Bemiddelaar

Hein Verbruggen bemiddelaar.

Ik hoor zijn zachte stem vanop het ruisende pluche. Canapéberaad achter een kopje thee. De bemiddelaar informeert eerst naar de staat van welbevinden van zijn gesprekspartner. Het hele gezin gaat de röntgenkamer in, inclusief de lymfklieren van oma. Na een half uurtje zegt Hein: ,,Weet je nog die avond in Colorado? Mijn vrouw was laatst het plakboek aan het herschikken en ze trof ons in de bar van het hotel aan in kennelijke staat. Wat was dat een mooie avond, hè?''

De nacht valt. Nog steeds is het woord EPO niet gevallen. Over Casagrande en Jo Planckaert geen woord. Tegen de ochtend komt de bemiddelaar in de buurt van het onderwerp: ,,Zag je hoe Jurgen van den Goorbergh in Assen tegen de vlakte ging? Aan 280 kilometer per uur. Mij lijkt dat een duidelijk geval van creatine.'' Hein is blij dat het woord er uit is. Hij wacht het antwoord niet eens af, neemt zijn koffertje en stapt blijmoedig in het vliegtuig naar Genève. Waar zijn secretaresse met de opwinding van loopse bergkoeien in de ochtendyoghurt staat te roeren.

Hein Verbruggen is duizend keer fluweler van inborst dan zijn IOC-collega Willem-Alexander. Gewoon een goed mens die weet dat kleine woorden als `dank u, sorry, tot ziens' het diepst snijden. Hele zinnen zijn te machtig voor de preses van het wielrennen. Als het aan hem ligt zou Hein zich het liefst zachtjes door het leven kuchen. Zonder tirades en aubades. Het gevecht tussen de scheiding en de krullen van het haar valt hem al zwaar genoeg. Inbreken in het gelijk van anderen doet hem bij voorbaat blozen. Hein is Avro: laten we het gezellig houden, mensen met elkaar.

En zo'n lieve man moet het dan nu opnemen tegen de bullebak van de eeuw: Jean-Marie Leblanc. Als bemiddelaar. Het is een ongelijke strijd, wat zeg ik, het is een cultuurclash. Leblanc leeft in de diepe overtuiging dat zijn kleine teen meer grandeur heeft dan de hele wielerformatie van TVM. Leblanc is de Henry Kissinger van Frankrijk die in een van zijn intiemere ontboezemingen ooit zei nog nooit in zulk interessant gezelschap verkeerd te hebben als toen hij in zijn eentje in een spiegelzaal de lunch gebruikte. De Tourdirecteur bluft de boel af nog voor de boel heeft gesproken.

Wat Hein Verbruggen niet weet is dat het aureool dat Jean-Marie Leblanc zichzelf toedicht uit slagroom is gebouwd. Niet hij, Leblanc, is na de Navo het machtigste machtscentrum van de wereld. Dat is de Franse sportkrant l'Equipe die de hele Tourdirectie gijzelt en manipuleert bij het leven. Leblanc doet wat l'Equipe hem voorschrijft. De sportkrant heeft een karaktermoord gepleegd op Richard Virenque en dus mag Virenque niet meer in de Tour. Een van de journalisten van l'Equipe heeft ooit eens een scheef antwoord geïncasseerd van Priem en dus moet TVM geweerd worden uit La Grande Boucle. Zo simpel is het.

We kennen het in Nederland niet meer, persorganen met de almachtige arbitrage van goed en kwaad. Kranten zijn ook in hun sportkolommen verMartSmeetst: vleien naar boven, schoppen naar beneden. En dat altijd binnen het vrijblijvende decor van ironie, grapjes en dubbelzinnigheden. Gedachten en principes zijn conjunctuurminded. Het geweten is marketing of op zijn minst marktconform.

In de persoon van Jean-Marie Leblanc treft bemiddelaar Verbruggen een schim. Of beter gezegd, een marionet. Met andere woorden: er valt niets te bemiddelen. TVM kan de Tour vergeten. Als balsem op de wonde zal Leblanc in een plechtig communiqué laten weten dat de beslissing eenmalig is. Volgend jaar is de wielerformatie van Cees Priem weer welkom. Blijlevens rijdt dan toch voor een andere sponsor, nietwaar? De hypocrisie in de wielersport und kein Ende.

Daarom, lieve Hein, laat het bemiddelen over aan paljassen. Bewaak je mentale souvereiniteit, je hart van goud en de verwondering in je ogen. Buig niet voor l'Equipe en negeer dus Leblanc. Voor een keer met de hooghartigheid die deze colossus van de leugen er op na pleegt te houden.

Goede Hein, ga morgen zwemmen in Thailand. Bemin je vrouw. En vergeet deze zomer dat de mensheid alleen te pruimen is als ze op een fiets zit.