Beatrijs

Dezer dagen heb ik opeens weer begrepen waarom ik blijf zwoegen op de klei. Ik heb de eerste aardappeltjes geoogst waar je de schil met je wijsvinger vanaf kunt vegen. Ik heb kleine tuinboontjes gesavoureerd, die je alleen maar even hoeft te blancheren. Ik heb Sugar Snap-erwtjes gedopt die je rauw op je tong kunt laten wegsmelten! En wil ik een nagerecht, dan kan ik mij tegoed doen aan verse aardbeien en vorstelijke aalbessen.

Het enige wolkje aan mijn horizon is het stuk dat Beatrijs Ritsema onder de titel Pekingeend laatst op deze pagina schreef. Daarin beweert zij dat ik de God van mijn jeugd heb ingeruild voor de vreugdeloze God van het vegetarisme. De mens, aldus Beatrijs, is omnivoor. `Als de evolutie ons de rol van sla-eter had toebedeeld, had zij ons wel met vier magen uitgerust.' Alsof alle planteneters vier magen hebben! Dat geldt alleen voor de herkauwers. Het gros van de vegetarisch levende zoogdieren heeft net als wij één maag. De evolutie levert juist een argument ten gunste van ons vegetarisme. Over onze naaste verwanten, de mensapen, meldt Grzimek: ,,Mensapen zijn meer op plantenkost ingesteld dan bavianen en andere `allesetende' apen.'' Pas toen men ontdekte dat je orang oetans verse plantenkost moest geven, bleek het mogelijk ze in dierentuinen te houden.

In mijn stuk over sojabonen, die trouwens aardig beginnen op te komen, had ik een onderzoek gememoreerd bij Chinezen. Daaruit was gebleken dat vegetarisch levende Chinezen minder risico liepen kanker te krijgen dan vleesetende Chinezen. Volgens Beatrijs is dat verschil te verklaren uit het feit dat de vleeseters oud werden, terwijl de vegetariërs te jong stierven om kanker te kunnen krijgen, want kanker, aldus Beatrijs, is een ouderdomsziekte. Wat een misvatting! Anders dan Alzheimer is kanker helemaal geen typische ouderdomskwaal. Helaas kan de ziekte op elke leeftijd toeslaan. Zelfs jeugdkanker komt voor! Natuurlijk, hoe ouder men is, hoe meer kans men loopt, maar het is klinkklare onzin om te beweren dat kanker een ouderdomsziekte is. Laatst werd er in deze krant nog bericht over de toename van borstkanker onder vrouwen tussen de veertig en de vijftig.

Het onderzoek waaraan ik refereerde werd uitgevoerd door Colin Campbell, hoogleraar nutritionele biochemie aan Cornell University. Samen met 14 medewerkers voerde hij vanaf 1983 in China een onderzoek uit waarbij 2400 Chinese gemeenten in kaart gebracht werden. Het bleek dat kanker 10 tot 400 keer vaker voorkwam in bepaalde regio's. Hoe meer een dieet op plantaardige produkten was gebaseerd, hoe gezonder de mensen bleken. Niet alleen kanker, maar ook suikerziekte en hart- en longaandoeningen kwamen minder vaak voor bij de vegetariërs. Uiteraard zou Campbell een onnozele hals zijn geweest als hij de factor vergrijzing had veronachtzaamd. Dat is dan ook geenszins het geval. Uit het lijvige rapport over het onderzoek blijkt zonneklaar dat de vegetariërs juist ouder werden dan de vleeseters. Er is geen sprake van dat ze zo jong stierven dat ze aan het krijgen van kanker niet konden toekomen.

Campbell – hij heeft een eigen website op Internet – heeft in HP/ De Tijd ook een opmerkelijke uitspraak gedaan over het feit dat Nederland het hoogste aantal gevallen van borstkanker kent ter wereld. Ook dat is volgens hem een gevolg van verkeerde voeding. Doordat de meisjes hier te veel dierlijk voedsel en zuivel binnen krijgen, beginnen ze vijf jaar vroeger te menstrueren dan bijvoorbeeld meisjes in China en zijn ze daardoor ook vijf jaar langer blootgesteld aan kankerverwekkende oestrogenen.

Beste Beatrijs, ik begrijp best dat jij je je malse biefstukken niet wilt laten afnamen en derhalve naar elke drogreden zult grijpen om die te kunnen blijven opdienen. Toch moet je wel van ware doodsverachting vervuld zijn wil je dezer dagen nog vlees op tafel durven zetten. Dioxinekippen, clenbuterolkoeien, varkens vol stresshormonen! Amerikanen die weigeren om de toediening van kankerverwekkende groeihormonen aan runderen achterwege te laten! En last but not least: BSE!

Overigens is het voornaamste argument om geen vlees te eten nog niet eens ter sprake geweest. Het onuitsprekelijke leed der dieren in de bio-industrie en de slachthuizen. Vreugdeloze God van het vegetarisme? Ik vraag mij af of de varkens in hun overvolle stallen daar ook zo over denken. Mij dunkt dat ze eerder geneigd zijn te spreken over de zelfzuchtige, wrede, harteloze, bloeddorstige God van de vleeseter.