De toekomst van de NBA draagt nummer 21

San Antonio Spurs is na de derde zege op New York Knicks op weg naar de Amerikaanse basketbaltitel. Bij de Spurs speelt de beste teamspeler van de NBA, Tim Duncan. Altijd de rust zelf.

Aan de hand van Tim Duncan zijn de San Antonio Spurs op weg naar hun eerste kampioenschap in het Amerikaanse profbasketbal. Een 23-jarige man van 2 meter 13, afkomstig van de Maagdeneilanden, is de beste man van de club uit de Texaanse stad San Antonio. Kenners voorspellen Duncan een grote toekomst, een speler die de status van Michael Jordan kan evenaren.

Zelfs de grote Jordan, die aan de vooravond van dit verkorte NBA-seizoen stopte, is op de website van de basketbalbond vol lof over Duncan. ,,Ik kan zien waarom hij vorig jaar tot de beste rookie (debutant, red) van de NBA werd gekozen. Hij is in korte tijd een volwassen speler geworden. Hij is tot bloei gekomen. Hij heeft er verstandig aangedaan langer op college gebleven en dat heeft hem goed gedaan.'' En Charles Barkley: ,,Ik heb de toekomst gezien en hij draagt nummer 21. Hij is beter dan ik dacht dat hij was en ik verwachtte al heel veel.''

Duncan was gisteravond de grote man van de Spurs in de vierde wedstrijd van de finalereeks van de NBA. In Madison Square Garden van New York was hij goed voor 28 punten. Daarmee leidde hij zijn ploeg naar een 96-89 zege op New York Knicks. Wanneer de Spurs morgenavond in New York weer winnen van de Knicks zijn ze kampioen.

Naast Duncan beschikken de Spurs nog over de oude David Robinson, 2 meter 16 lang, inmiddels 33 jaar en oud-speler van het Dream Team. Robinson is de man van de ervaring die graag de jonge, rijzende ster Duncan terzijde staat. Gisteren in New York maakte Robinson 14 punten en toonde hij dat hij ten onrechte al is afgeschreven als topbasketballer. De Twin Towers wordt het lange duo Duncan-Robinson genoemd.

De verwachting is dat de Spurs hun voorsprong in de best-of-seven-serie niet meer uit handen geven. Nog nooit heeft een ploeg in de finale een 3-1 voorsprong laten schieten. De Knicks met sterren als Latrell Sprewell en Allan Houston mag dan in de altijd volle Garden vaak sterk spelen, het team van coach Gregg Popovich beschikt over het sterkste collectief.

Duncan is een typische teamspeler. Hij is geen speler met specifieke kwaliteiten, zoals bijvoorbeeld Jordan. Hij blinkt nergens in uit, hij is geen topscorer, hij is geen topverdediger of toprebounder. Zijn statistieken geven daarentegen aan dat hij een bovengemiddelde speler is. Hij kan alles: passen, rebounden, scoren, dribbelen en verdedigen. Hij is de Man of Many Moves. De tegenstander weet nooit wat de man van de vele bewegingen van plan is.

Al vorig jaar, in zijn eerste jaar als NBA-prof, maakte hij grote indruk. Als `rookie van het jaar' werd hij ook in het All Star Team gekozen, wat zelfs Jordan niet lukte. In 1997 was Duncan al op de universiteit van Wake Forest gekozen tot college-speler van het jaar.In 1994, op 18-jarige leeftijd, verbaasde de speler van de Maagdeneilanden door in een oefenwedstrijd tussen een All Star-collegeteam en het Dream Team II al bij zijn eerste balcontact te scoren. Bij de tegenaanval blokte hij de grote Lakers-ster Shaquille O'Neal, zette een aanval op waarin hij dezelfde O'Neall met een schijnbeweging verschalkte en scoorde vervolgens met een keiharde dunk. Iedereen wist toen wie Tim Duncan was.

Coach Popovich van de Spurs zegt in hem een nieuwe Earvin Johnson of Larry Bird te zien, een teamspeler met een grote toekomst. Vooral Duncans mentaliteit wekt bewondering. ,,He's got no MTV in him at all'', zegt Povovich over de bescheiden speler. ,,Hij is altijd in evenwicht. Hij wordt niet euforisch als hij scoort, hij raakt niet gedeprimeerd wanneer hij niet scoort.''

Duncan wordt beschouwt als een ideaal rolmodel. Hij is gewoon. Hij is niet flitsend, niet in het veld, niet buiten het veld. Hij doet niet gek als hij een spectaculair punt heeft gemaakt, hij bezondigt zich niet aan trashtalk. Hij werkt hard, probeert zijn team te helpen en is er niet op uit zijn persoonblijke statistieken te verbeteren. Duncan is met drie miljoen dollar per jaar geen grootverdiener. Zijn studie psychologie heeft hem geholpen te overleven in het profbasketbal.

Duncan begon pas laat met basketballen. Toen hij dertien jaar was, werd hij aangetrokken door de basketbalsport. Tien jaar later wordt hij de beste speler van de NBA genoemd. De man die San Antonio Spurs naar de wereldtitel kan leiden. Geen uitblinker als Michael Jordan, gewoon een aardige jongen die heel goed kan basketballen aan de hand van zijn vader, David Robinson.