Onze Russische jongens

Voor de kijkers naar het Russische televisiestation NTV kon het onverhoeds binnentrekken van een Russisch bataljon in Kosovo, nog voordat de Navo-troepen ter plaatse waren, nauwelijks een verrassing zijn. In de dagen voor de Servische aftocht, toen de Russische diplomatie op volle toeren draaide om Miloševic tot toegeven te stemmen, was er in het NTV-journaal al menige aanwijzing geweest dat de Russische legerleiding ontevreden was met wat er was bekokstoofd.

Ik kan andere Russische televisiestations niet volgen, maar de manier waarop NTV verslag heeft gedaan van de oorlog in Kosovo mag er zijn. Er was misschien iets meer welwillendheid ten aanzien van de inwoners van nietsvermoedende Servische steden onder vuur. Maar je kunt zeker niet zeggen dat de dramatische gebeurtenissen rond Kosovo, de massale vlucht van Albanezen naar de buurlanden bijvoorbeeld, werd verheeld. Van enigerlei begrip voor ethnische zuiveringen was bij NTV zeker geen sprake.

En dat klopt ook wel met eerdere indrukken. De meeste Russen weten volgens mij nauwelijks waar Servië ligt. De opwinding die de Navo-acties om Kosovo teweeg heben gebracht, hadden meer betrekking op de wijze waarop de Navo de kernmacht en voormalige grootmacht Rusland heeft overgeslagen bij de besluitvorming, dan met enige daadwerkelijke sympathie voor Miloševic of Servische vechtersbazen. Het gemak waarop ook onze media tegenwoordig wel spreken over de `traditionele Russische vriendschap voor Servië' is zwaar overdreven. Servische extreem-nationalisten hebben dat altijd geroepen ja, als wens die de vader was van de gedachte.

De intocht van dat Russische bataljon uit Bosnië in Priština en de daarop volgende bezetting van het vliegveld aldaar, was voor NTV niettemin een zeer belangrijk onderwerp. Eindelijk weer eens een gelegenheid waarbij `onze jongens' (zoals NTV ze noemde) met bloemen worden onthaald, in plaats van met een regen van kogels.

Dagelijks bevatte het NTV-journaal, luisterend naar de naam Segodnja (vandaag) pakkende reportages: de sfeer onder onze jongens was goed, al raakten door het vele wachten de sigaretten al spoedig op. ,,Wel zwaarder hier dan in Bosnië'', lieten de soldaten weten. Maar ze hielden vol. De sfeer leek gemoedelijk, maar men liet er geen twijfel over bestaan desnoods tot actie bereid te zijn. Doodsverachting is een van de Russische specialiteiten – zoals weer mooi bleek toen de Russische soldaten onder sluipschuttervuur van onbekende zijde kwamen te liggen.

Kortom: wie wil weten hoe de sfeer in Rusland tegenwoordig is, en geen schotel van drie meter op zijn dak wil plaatsen om een van de inmiddels sterk verouderde Russische satellieten op te pikken, is het op Hot Bird (13 graden oost) actieve NTV eigenlijk onontbeerlijk. Het kost ongeveer drie tientjes per maand – tenminste dat is mij gezegd want ik heb nog geen antwoord ontvangen uit Gibraltar waar NTV zijn verkoopkantoor heeft gevestigd. Maar daar krijg je ook wat voor: behalve NTV-International, het algemene programma dat grotendeels spoort met NTV in Rusland, nog het filmkanaal Nasje Kino, de kinderzender Djetski Mir en zelfs Eurosport met Russisch commentaar. Vergeleken met die twee kanaaltjes van Canal+-Nederland voor vijftig gulden eigenlijk een heel riant aanbod.

Het NTV-boeket op Hot Bird zendt uit via 11.938 h. Smartcards zijn ook in Nederland bij de betere satellietzaak verkrijgbaar. Voor ontvangst is een module van Viacces noodzakelijk.

Programma-informatie op www.ntv.ru