KRANT MET GEZAG

Geen dagblad in Duitsland heeft na de val van de `muur' in 1989 zo'n metamorfose ondergaan als de Berliner Zeitung. De krant was sinds de oprichting (21 mei 1945) de spreekbuis van de Socialistische Eenheidspartij Duitsland in de DDR. Redacteuren waren tenminste actief lid geweest van de FDJ (Freie Deutsche Jugend), waarmee de partijcarrière van menigeen begon. Na de Wende werd de Berliner Zeitung opgekocht door Gruner + Jahr, dochter van de Duitse mediareus Bertelsmann en uitgever van Stern en Capital en er kwam een intocht van `Wessies'.

Uitgever Erich Böhme, afkomstig van Der Spiegel, had grote ambities. Het vroegere communistische blad moest een Duitse Washington Post worden. De nieuwe hoofdredacteur Michael Maier kocht bij alle belangrijke West-Duitse kranten – van de Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) tot de Süddeutsche Zeitung en Die Zeit – auteurs weg. Toch lukte het ook enkele jonge `Ossies', die de verandering toejuichten, zich te ontwikkelen tot de grote schrijvers van de Berliner.

Het resultaat mag er zijn. Van een populistische, introverte krant die zich uitsluitend op de communistische cliëntèle richtte, is de Berliner Zeitung een open, snelle, gevarieerde, ideeënrijke krant geworden. Dagelijks is er, behalve het nieuws- en reportage-deel, een economisch, Berlijns en sportkatern. Uiteraard ontbreekt ook het culturele `Feuilleton' niet, waar de FAZ en de Süddeutsche hun aanzien mee verdienden. En de krant is het gelukt een overzichtelijke lay-out te ontwikkelen – niet de sterkste kant van de Duitse pers.

Een Washington Post is de `Berliner' nog niet geworden en tegen de FAZ en de liberale Welt kan de krant niet op. Maar ze is wel op weg een interessante bedreiging te worden voor de geëtableerde, soms ingeslapen kwaliteitsbladen. Vervelend alleen dat de oplage (208.000) blijft dalen. De `Ossies' kunnen moeilijk wennen aan de open wereld van de krant. En `Wessies' weet de Berliner nauwelijks te lokken. De concurrentie is met 10 kranten in de hoofdstad dan ook moordend; prettig voor de lezer, lastig voor de Berliner.

(Tekst Michèle de Waard)