Asperges en Polen

Het is als het carnaval en de dorpskermis, de jaarlijks terugkerende illegalenjacht van het ministerie van Sociale Zaken in de aspergetijd. Er was eens een bewindsman die verklaarde de kwestie eens en voor altijd te zullen regelen. Hij heeft nu een prominente plaats in het parlement. Maar de illegalen bleven komen. Boeren en tuinders bleven gebruikmaken van hun werkkracht. En de instanties slaagden er maar niet in reguliere werklozen in voldoende aantallen in tomatenkas of aan het aspergebed aan de slag te krijgen. De instanties wachten tegenwoordig met ingrijpen totdat de oogst over het hoogtepunt heen is. Dat is wel zo praktisch. Maar als zij eenmaal toeslaan, zorgen zij wel voor de nodige mediaspin. Zij houden de moed erin, als het ware.

Het is al weer een paar kabinetten geleden dat de instanties zich tot het uiterste inspanden om op de markt voor seizoensarbeid vraag en aanbod regulier op elkaar aangesloten te krijgen. Afgezien van gratis vervoer dat voor de kandidaat-werknemers beschikbaar was gesteld, reed een bezemwagen rond om al diegenen die zich verslapen hadden, alsnog op de werkplek te krijgen. Het heeft niet mogen baten.

Het experiment is mislukt, en ondernemers die in korte tijd het gewas moeten zien binnen te halen vallen weer, zoals voorheen, terug op Poolse hulpkrachten. Een mooi voorschot op het Poolse lidmaatschap van de Europese Unie, zou men kunnen concluderen. Maar de instanties denken er anders over. Van hun falen leren zij niet.