Door het bos in mosgroene capes

Ze dragen huidkleurige lijfjes en muffige mosgroene rokken: de gastvrouwen aan boord van de bus zijn stripteaseuses en padvindsters tegelijk. In hun gummilaarzen stampen zij door het gangpad; ze dansen, lachen suikerzoet en delen tissues uit. Dat doen ze met behulp van opzichtige operatietangen, want Gusta Geleijnse, Joy Hoes en Jolien Wanninkhof zijn erop uit om ons angst aan te jagen. Of op z'n minst te verwarren.

Hun voorstelling heet De Reis en waar die reis naartoe gaat weten zij alleen. Wij hebben ons lot in hun handen gelegd en vinden het leuk dat zij ermee spelen. Maar na die act met de operatietangen komen we niet meer aan onze trekken. De Reis verandert dan van een smakeloze B- in een keurige art-film en dat is minder opwindend.

Iedere passagier heeft de beschikking over een lcd-schermpje waarop hij het werk van de videokunstenaressen Helena Muskens en Quirine Racké van dichtbij kan bekijken. Bomen suizen voorbij, en zanderige paden, en groene bladeren. De discrepantie tussen het virtuele landschap en dat waar de bus doorheen rijdt (polders, kwelders, snelweg) zou een interessant vervreemdingseffect kunnen teweegbrengen, net als de school vissen die door het videobos zwemt. Helaas boeit de film die we vanuit het busraampje zien meer dan de film op onze schoot: Racké en Muskens blinken uit in het verzamelen van avantgardistische clichés.

En het wordt nog erger, nog saaier. We moeten de bus uit, het bos in. Gehuld in enkellange mosgroene capes. Regisseur Lidy Six splitst het gezelschap in drie subgroepen en de nieuwe opdracht luidt: zorg voor minstens vijf meter afstand tussen jezelf en je voorganger en zwijg. Daar zetten de groepen zich in beweging. Soms kruisen ze elkaar, soms lopen ze parallel: een doordachte choreografie. Zo verstild bovendien en zo plechtig. Als monniken schrijden we voort, als bedevaartgangers leunend op knoestige stokken. Nu dient de geest van de aarde zich te openbaren; zo stond het in de flyer. Ik weet niet hoe het de anderen is vergaan, maar aan mij openbaarde zich een peilloos diep verlangen naar een reis zonder kunstzinnigheid, zonder New Age-hocuspocus en zonder halfzachte leidsters.

Voorstelling: De Reis, door InDependance/ Aan Tafel. Gezien: 19/6 Schouwburg Arnhem (startpunt). Tournee t/m 17/7. Res. (026) 3720783.