Cadeautjes

Het schooljaar is afgelopen. Met het hoofd vol Nederlandse woorden en zinnen nemen de nieuwkomers voor de duur van de zomervakantie afscheid van hun docenten. Dat kan natuurlijk niet met lege handen. Bossen bloemen, bloeiende planten en bloemstukken in alle maten en vormen gaan over de tafel. Maar daar blijft het niet bij.

Sommige cursisten zijn zo dankbaar, die hebben ook nog voor een presentje gezorgd. Onze jongste collega mag zowaar een horloge in ontvangst nemen. De schenker heeft de gift discreet in een envelop gedaan; zijn klasgenoten mogen beslist niet weten wat hij zijn juf geeft. Op de binnenkant van de envelop staat geschreven: `VOOR EEN AANTREKKELIJK VROUW' Onze jongste collega, die er inderdaad mag wezen, heeft daar gemengde gevoelens over.

Voor de rest van ons is zo'n glimmend juweel niet weggelegd. Wij moeten genoegen nemen met goedbedoelde prullaria waarvan de betekenis niet altijd duidelijk is. Ze worden zelden mee naar huis genomen en mogen de docentenkamer opsieren: zo staat er inmiddels een leren kameel met besnorde ruiter, een glazen presse-papier van duikende dolfijnen, een boeddhabeeld met hengel waarvan de hengel is afgebroken, een glazen paddestoel, een paar theeserviezen, parfums van onbestemde herkomst, Chinese vazen in alle soorten en maten en een kartonnen sierdoos met schildpadden. Maar we zijn er gelukkig mee, hoor. Echt heel blij. Alles beter dan de gevreesde bh.

In Marokkaanse kringen schijnt het niet ongebruikelijk te zijn aan vrouwen een bh cadeau te geven. Twee collega's hebben inmiddels met die gewoonte kennisgemaakt. Vorig jaar verblijdde een cursiste haar arme docent met een witte bustehouder van de Hema. Dat de maat niet klopte, was tot daar aan toe. Maar dat de gever zelfs geen moeite had gedaan haar gift in cadeaupapier te wikkelen, was grappiger. De collega kreeg haar lingerie overhandigd in een zakje Fijne Vleeswaren van de slager.