Gedegen en sociaal

Nu oud-minister van Justitie Winnie Sorgdrager zich heeft teruggetrokken uit de race voor de functie van Nationale Ombudsman is professor Roelof Fernhout (51) de meest kansrijke kandidaat.

Fernhout is hoogleraar migratierecht aan de Universiteit van Nijmegen. Als hij benoemd wordt tot Ombudsman kan zijn specialisatie van pas komen. Vorig jaar kwamen er bij de Ombudsman liefst tweeduizend klachten binnen over de afhandeling van asielaanvragen door de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Dat was een verdrievoudiging ten opzichte van het jaar daarvoor en een kwart van het totale aantal klachten.

Fernhout promoveerde in 1990 op het proefschrift Erkenning en toelating als vluchteling in Nederland. Hij publiceerde tientallen artikelen over het vreemdelingenrecht. Naast formele (juridische) kritiek op de immigratiedienst gaf hij regelmatig blijk oog te hebben voor de `menselijke' aspecten van het asielbeleid. Zo pleitte hij recent voor een generaal pardon voor alle witte illegalen, aangezien zij zich ,,kunnen beroepen op gerechtvaardigde verwachtingen''.

Het sociale gevoel van Fernhout blijkt ook uit zijn inzet voor asielzoekers en mensenrechten. Hij werkte na zijn studie vier jaar voor de Stichting voor Vluchtelingenwerk. In 1982 werd hij lid van het bestuur van Amnesty International Nederland, zes jaar later werd hij voorzitter, wat hij tot 1992 bleef. Hij is bovendien sinds 1995 voorzitter van de Stichting Rechtsbijstand Asiel Noord-Oost Nederland, een organisatie die asielzoekers juridische bijstand verleend. Hij zit in verschillende besturen en commissies die zich bezighouden met mensenrechten.

,,Fernhout is een gedegen persoon met afgewogen meningen'', volgens H. Winter, docent bestuursrecht en secretaris van VluchtelingenWerk Nederland. ,,Hij is absoluut niet controversieel, maar dat hoort ook bij de functie van Ombudsman.''

In zijn oorspronkelijke vakgebied (staats- en bestuursrecht) staat Fernhout goed aangeschreven. Met twee collega's schreef hij in 1978 het handboek Bestuursrecht in de sociale rechtstaat. Na enkele herdrukken en herziene edities is het handboek uitgegroeid tot een van de standaardwerken.