Australische cricketers winnen in anticlimax

Een falende Pakistaanse battingploeg heeft ervoor gezorgd dat de eindstrijd van het zo boeiende wereldkampioenschap cricket op een anticlimax is uitgedraaid. De score van 132 runs was het laagste totaal ooit van een ploeg in een WK-finale. Daarna had Australië gisteren op de volgepakte Lord's in Londen ook weinig moeite de titel binnen te halen tegen de gedesillusioneerde Pakistanen. De strijd was een paar uur eerder dan verwacht gestreden. Het verschil bedroeg liefst acht wickets.

Voor Australië was het na 1987 de tweede wereldtitel. De zege was geen echte verrassing, want de ploeg van aanvoerder Mark Waugh behoorde tot de favorieten. Toch leek het er in de beginperiode van het WK op dat Australië die rol niet kon waarmaken. In de eerste ronde werd zowel van Pakistan als Nieuw Zeeland verloren. Op dat moment wisten de Aussies dat ze, om alsnog kampioen te worden, zeven wedstrijden op rij moesten winnen. Dat lukte, hoewel men in de halve finale tegen Zuid-Afrika al aan een gelukkig verkregen gelijkspel genoeg bleek te hebben.

In Pakistan werd door sommige cricketfans furieus op de grote nederlaag van hun ploeg gereageerd. Er waren mensen die op straat foto's van aanvoerder Wasim Akram verbrandden. Akram kreeg het tijdens het vorige WK van 1996 zwaar te verduren toen hij voor de kwartfinale tegen de grote vijand India met een blessure afhaakte. Hij werd toen een landverrader genoemd, zijn huis in Lahore werd in brand gestoken en zijn familie bedreigd. Akram trok zich terug als aanvoerder, maar keerde later toch weer terug. Na de finale in Londen zei hij nog zeker twee jaar te willen doorgaan bij de nationale ploeg. ,,Ik ben niet teleurgesteld'', was het commentaar van de captain. ,,Want we hebben van een betere ploeg verloren. Met vele jonge spelers heeft het Pakistaanse cricket een grote toekomst.''

Pakistan was voor de finale licht favoriet door de overtuigende prestaties in voorgaande duels. ,,We hebben elf matchwinnaars in de ploeg'', verkondigde de optimistische Akram voor de wedstrijd. De ervaren captain dacht er gisteren goed aan te doen om na de gewonnen toss eerst te gaan batten. Zo was zijn ploeg steeds succesvol geweest tijdens het WK. Dat het vlak voor de finale flink had geregend – de wedstrijd begon een half uur later – zag Akram niet als een probleem. Na afloop werd zijn beslissing door vele oud-internationals uit zijn land bekritiseerd.

De Pakistanen kregen in hun innings geen moment vat op de messcherpe Australische bowlers. De wickets vielen aan de lopende band. De Pakistanen raakten in hun vertwijfelde jacht naar hoge scores in paniek en zwaaiden veel te wild met hun bat. Slechts één man, Ijaz Ahmed (22), kwam boven de twintig runs uit. Al na 39 overs stond de hele ploeg van Akram aan de kant (132 all out). De talrijke Pakistaanse fans, die bij gebrek aan voldoende toegangskaarten zelfs op de daken van de omliggende gebouwen stonden, hadden op een uitbundig feest gerekend, maar vielen voor het eerst in de afgelopen vijf weken compleet stil.

Bij Australië hadden de bowlers prachtige cijfers. Glenn McGrath (2 voor 15), Tom Moody (2 voor 17) en Shane Warne (4 voor 33) waren de topscorers. Warne was in topvorm en nam gisteren zijn 200ste internationale wicket. Terecht werd hij tot dé speler van de finale uitgeroepen. Het was de revanche van Warne op de vele experts die hem voor en tijdens het WK al hadden afgeschreven. Zijn schouder, die vorig jaar werd geopereerd, zou hem belemmeren ooit nog zijn oude vorm te halen. Warne bewees zowel in de halve finale als de finale het tegendeel en liet de ballen met een prachtige precisie wegdraaien. ,,Iedereen heeft recht op een mening, maar de meeste mensen weten echt niet waarover ze praten'', reageerde Warne op de geuite kritiek.

Door de erbarmelijke score van 132 runs waren de Pakistanen al voor het ingaan van hun innings zo goed als kansloos. In de eerste overs was ook meteen te zien dat ze geen geloof meer hadden in een goede afloop. De Australische batsmannen konden de ballen alle kanten opslaan. Zelfs Shoaib Akthar, die als enige bowler in de wereld met een snelheid van boven de 150 km per uur kan gooien, kon voor geen gevaar zorgen. Slechts vier Aussies, Mark Waugh (37 not out), Gilchrist (54), Ponting (24) en Lehmann (13 not out), waren nodig om de score van Pakistan te passeren. Binnen 21 overs was de wereldtitel binnen. ,,We hebben het beste voor het laatst bewaard'', zei captain Steve Waugh, die afgezien van de elf kilo zware trofee een overwinningspremie van 300.000 dollar kreeg overhandigd.

Drie jaar geleden verloor Australië de WK-finale verrassend van Sri Lanka. Acht spelers van het kampioenselftal stonden destijds ook op het veld. Steve Waugh, die samen met zijn tweelingbroer Mark de zege aan hun gisteren overleden grootvader opdroeg, en Tom Moody werden in 1987 al een keer kampioen. Voor Moody bleek het gisteren zelfs de derde wereldtitel te zijn. De Australiër, met 2.01 meter de langste topcricketer in de wereld, deed tijdens een crickettour door Engeland in '89 voor de lol mee aan de Highland Games, kampioenschappen van bijzondere Britse sporten. Moody won toen het onderdeel vaten gooien. Hij wierp er een het parkeerterrein op en dat betekende een record. Tien jaar later had hij weer succes in Engeland.