Leefbaar Utrecht

In zijn column van donderdag 3 juni schrijft H.L. Wesseling onder meer het volgende: ,,Ook in Nederland is de gemeentepolitiek een weinig verheffend bedrijf. De gemeenteverkiezingen worden beheerst door partijen als `Lijst Jansen', `Kasteleinsbelangen' en `Leefbaar Utrecht' en gaan voornamelijk over de openingstijden van cafés en afwerkplaatsen.''

Het hier geschetste beeld moet natuurlijk niet al te serieus worden opgevat. Niettemin is enig commentaar op zijn plaats omdat een bestaande partij wordt genoemd, Leefbaar Utrecht, en niet geheel fair wordt behandeld.

Leefbaar Utrecht is opgericht in 1997 naar aanleiding van twee reeds tien jaren slepende discussies in Utrecht. De eerste discussie betreft een plan voor zogenoemd hoogwaardig openbaar vervoer, een sneltram of snelbus, via een nogal problematisch tracé door de Utrechtse binnenstad. De tweede discussie gaat over een zeer ambitieuze reconstructie van het gebied rondom het Utrechtse Centraal Station, inclusief Hoog Catharijne en de Jaarbeurs.

Bij genoemde projecten kunnen grote vraagtekens worden geplaatst waar het gaat over het draagvlak bij de inwoners van de stad. Dit blijkt onder andere uit enquêtes en uit zeer grote aantallen ingezonden brieven in de lokale pers. Hoewel beide kwesties diverse keren bij de gemeenteraadsverkiezingen een grote rol hebben gespeeld en ook tot grote politieke verschuivingen hebben geleid, kwam het nauwelijks tot bijstelling van de plannen.

Dit alles heeft geleid tot een steeds verdergaande verwijdering tussen de inwoners en het stadsbestuur. Veel burgers gingen ondanks hun kiesrecht steeds meer het gevoel missen van zeggenschap over hun eigen stad. Uit deze gevoelens van onmacht en onvrede is naar mijn waarneming Leefbaar Utrecht ontstaan. De partij behaalde bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1998, 19,1 procent van de stemmen.

Wat er ook zij van sommige optredens van fractieleider Henk Westbroek, Leefbaar Utrecht is wel méér dan een café-partij.