Flexibele onderhandelaar

Joop Verroen, voormalig bestuurder van de Vervoersbond FNV, is eergisteren op 50-jarige leeftijd overleden in zijn woning in Santa Domingo, de hoofdstad van de Dominicaanse Republiek. De doodsoorzaak is nog niet vastgesteld.

Verroen had in de jaren negentig een belangrijk aandeel in de verbetering van de arbeidsverhoudingen in de Rotterdamse haven. Een jaar na zijn onverwachte vertrek als regiobestuurder, in 1996, raakte Verroen in opspraak wegens zijn luxueuze levensstijl. In de haven deden verhalen de ronde over corruptie, maar diverse onderzoeken, onder andere door de Rotterdamse politie, leverden daarvoor nooit bewijs.

In de jaren tachtig deden zich in de Rotterdamse haven herhaaldelijk arbeidsconflicten voor die vaak leidden tot stakingen, vechtpartijen en botsingen met de politie. Verroen, zelf ooit havenwerker, ontpopte zich na zijn aantreden als FNV-dictrictsbestuurder voor de haven als een flexibele onderhandelaar met gevoel voor creatieve oplossingen. Hij toonde begrip voor de belangen van de havenwerkgevers, maar was tegelijkertijd effectief in het behartigen van het belang van de havenwerkers. Mede door de inzet van Verroen werden de zestig CAO's die in diverse sectoren van de haven golden vervangen door drie collectieve arbeidsovereenkomsten. Deze modernisering droeg bij tot betere verhoudingen, mede door de afspraak dat reorganisaties niet tot gedwongen ontslagen zouden mogen leiden.

Verroen, die in 1995 regiobestuurder werd, was een van de architecten van de vorming van de SHB, de pool van havenwerkers die op afroep bij bedrijven kunnen worden ingezet. Daarnaast zette hij zich in voor het zogeheten zorgvuldigheidsakkoord in de fruitsector, die lading (bananen) aan Antwerpen en andere concurrerende havens had verloren wegens de vele arbeidsconflicten en te hoge arbeidskosten. In het kader van dit akkoord beloofden de bonden zich vijftien jaar te onthouden van stakingen, in ruil voor investeringen door de bedrijven in de fruitsector. Het Gemeentelijke Havenbedrijf stak tegelijk vele miljoenen in nieuwe kades en terreinen rond de Merwedehaven, centrum van de fruitoverslag . De fruitsector is sindsdien flink gegroeid. Het plan van Verroen een `grijze terminal' te maken om schepen van de wilde vaart naar Rotterdam te krijgen liep echter op een mislukking uit.

In 1996 werkte Verroen mee aan een nieuwe flexibele pensioenregeling voor havenwerkers. Daarover ontstond vorig jaar overigens onenigheid, omdat grote verschillen in uitkeringen bleken te zijn ontstaan. De onrust hierover duurt nog voort.

Eveneens in 1996 nam Verroen onverwachts ontslag, met een `gouden handdruk' van de FNV en een afscheidsfeest van het gemeentelijk havenbedrijf. Hij ging op zoek naar een minder zware baan, zei hij, en verhuisde naar Santo Domingo, waar hij een luxueus huis betrok. Later dook hij weer in Rotterdam als adviseur op.