Oranje in de verte

Het is niet zo vreemd dat een Nederlands elftal – bovendien in verzwakte samenstelling – in den vreemde met 3-1 verliest van Brazilië, de nummer twee van het jongste wereldkampioenschap. Het is meer de manier waarop dat gebeurde, die tegenvalt. Bij de rust stond het al 3-0 voor de gastheren en als die vervolgens niet zo sterk op hun persoonlijke eer en roem waren uit geweest, dan zou het minstens 5-1 zijn geworden. Overigens moet die ene tegengoal de eer krijgen welke hem toekomt, want invaller Pierre van Hooijdonk zal zelden zo fraai gescoord hebben als in de 78ste minuut uit een vrije schop van omstreeks 25 meter.

Het is moeilijk om een gaaf beeld te verkrijgen van de potentie van Oranje, dat door buikloop werd geteisterd. In de eerste ontmoeting met de Brazilianen die in 2-2 eindigde en waarin Nederland een slechte eerste helft liet volgen door een goede tweede, speelden diverse Nederlanders beneden hun niveau omdat hun ingewanden opspeelden. En Wim Jonk kon daardoor de tweede match niet spelen. Je vraagt je af of dat niet te voorkomen was geweest. Zelfs uit een ver verleden herinner ik mij interlands waarbij Oranje een eigen kok en eigen voedsel meetorste – uit angst anders wellicht in handen van een voedselvergifting te vallen. Ditmaal gebeurde dat niet en verklaarde een speler dat hij er zeer op gesteld was iets typisch Braziliaans te eten. Welnu, dat hebben we geweten.

Men moet oppassen niet in goedkope excuses te vervallen. Het is goedkoop om over de hitte te klagen. Men moet dat dus niet doen. Bloedheet was het niet. Ook over de stand van de grasmat viel wel het een en ander te kritiseren, maar onbespeelbaar was het bij lange na niet. Het ontbreken van Jaap Stam, die geblesseerd thuisbleef, was uiteraard een handicap. Beetje jammer vond ik het dat Frank Verlaat geen kans kreeg zijn talenten te tonen. Hij bleef met Paauwe op de bank zitten, maar men mag hopen dat hij later nog wel zal worden uitgeprobeerd. Voor het eerst in lange tijd was er even iets te zien van goede samenwerking tussen onze beide spitsen Kluivert en Van Nistelrooij. Nadat de eerste de tweede had vrijgespeeld, schoot Van Nistelrooij de bal op de lat. Overigens heeft het seizoen voor de PSV'er te lang geduurd. De scherpte is er bij hem af. Dat bleek nog sterker in de eerste match, waarin hij zich eindelijk deed gelden, maar een fraaie solo-rush besloot met over de bal te struikelen. Zo niet, dan zou Oranje waarachtig nog gewonnen hebben.

Wat te denken van de nieuwe coach Frank Rijkaard? Routinier in voetballand, zij het zonder voorafgaande coachervaring, maar steunend op een fraaie spelersloopbaan en een intuïtief gevoel voor topvoetbal. Is het zijn schuld dat het Nederlands elftal onder zijn leiding slechts eenmaal (tegen Peru) heeft gewonnen en dat dit zeven wedstrijden achtereen niet gebeurde? De contouren van Oranje voor de slotronden om het Europees Kampioenschap volgend jaar staan niet helder voor ogen, al zal Rijkaard er wel zijn gedachten over hebben.

Iets te gemakkelijk lijkt Rijkaard heen te stappen over bepaalde wandaden van zijn spelers. Drie landgenoten werden weggezonden door de scheidsrechter uit Paraguay, waarbij Edgar Davids betrokken was bij een heuse vechtpartij. Noch commentator Harry Vermeegen, noch Rijkaard distantieerde zich van dat kwalijke gedrag. Ooit werd de Ajacied Co Prins, die bij een uitwedstrijd van Oranje als invaller uit het veld was gestuurd, op de terugreis door secretaris-penningmeester Lo Brunt in het vliegtuig de oren gewassen op niet mis te verstane wijze. Hij had de naam van de KNVB beschadigd. Tegenwoordig schijnt dat niet meer te kunnen.