DE SENSATIE VAN DE ZONSOPKOMST

Voor Jan Lammers, Tom Coronel en Peter Kox duurde de 24 Uur van Le Mans zestien uur en drie kwartier. Hoewel ze door pech werden overvallen, kijkt het Nederlandse trio alweer vooruit naar de volgende missie.

's Nachts rijden had Tom Coronel tot vorige week alleen op de openbare weg gedaan. In de laatste training voor de 24 Uur van Le Mans moest hij er vorige week donderdag aan geloven. Helm op, lichten aan en de voet vol op het gaspedaal. Met de rood-wit-blauwe Lola dook hij op het Circuit de la Sarthe de duisternis in. ,,Ik vond het helemaal niks. Vooral heel vervelend om die schijnwerpers van de auto's achter je in je gezicht te krijgen.''

Met spanning zag Coronel het vallen van de langste nacht in zijn carrière tegemoet. Nooit eerder was hij in Le Mans. ,,Ik heb drie jaar geleden de film Le Mans gezien, met Steve McQueen, en de video van de race die Jan hier won, uit '88. Dat was alles.'' Vorige week zette Coronel voor het eerst voet op de heilige racebodem. ,,Jan heeft me nooit wat uitgelegd'', zegt Coronel over Lammers, de initiatiefnemer van het raceproject Racing for Holland. ,,Hij heeft alleen maar gezegd, `veel plezier'.''

Bij zijn debuut toonde Coronel zich een snelle leerling. Racen in de duisternis leverde geen probleem op; in negentiende positie (van de 45 deelnemers) liet de techniek hem zaterdagavond iets na elf uur in de steek. Het defect - een uitlaat die bij de lasnaad was gescheurd - kon vlak voor middernacht worden gerepareerd. Net als het mankement waarmee Lammers zaterdag een half uur na de start de pits binnenkwam. Een plug van de versnellingsbak zat los, waardoor de Lola olie lekte en een spoor van rook over het circuit trok.

Alleen de grootste optimisten gingen ervan uit dat de Lola Ford het 24 uur zou volhouden. Ze hadden het mis. Zondagochtend om kwart voor negen, bijna zeventien uur na de start, gaf de wagen met Lammers aan het stuur in een van de chicanes op het 13,6 kilometer lange circuit de geest.

De uitschakeling verliep minder spectaculair dan die van Mercedes nummer 5. Die futurische bolide verloor zaterdagavond tussen Mulsanne en Indianapolis bij 330 kilometer per uur de neerwaartse druk en schoot als een raket omhoog. De zilvergrijze wagen maakte een paar loopings om met een klap ver achter de vangrails neer te komen, op een verlaten plek in de bossen. Een wonder geschiedde; Peter Dumbreck overleefde zijn vlucht boven Le Mans.

De crash kwam niet als een verrassing. Donderdag en zaterdag ging in de training een andere Mercedes de lucht in, maar het team zag daar geen aanleiding in om van deelname aan de race af te zien. Met op de netvliezen het drama uit 1955 waarbij op hetzelfde circuit bij een ongeluk met een Mercedes tachtig mensen om het leven kwamen, besloot het concern uit commerciële overwegingen toch te starten. De andere Duitse autofabrikant, BMW, verging het beter; na 24 uur veroverde het trio Winkelhock-Martini-Dalmas voor 200.000 toeschouwers de zege in Le Mans, vóór favoriet Toyota.

Problemen met de versnellingsbak maakten een einde aan het Nederlandse avontuur, dat vorig najaar was begonnen. Eind oktober belde Lammers vanuit de Verenigde Staten zijn zakenpartner Mark Koense in Nederland op. Samen zijn ze eigenaar van M&J's, een advies- en organisatiebureau op het gebied van autosport. Lammers had een idee. In 1999 zou hij voor de twaalfde keer deelnemen aan de 24 Uur van Le Mans en waarom zou hij deze keer niet met een volledig Nederlands team aan de start verschijnen?

In Peter Kox en Tom Coronel vond Lammers enthousiaste teamgenoten. Rijden in één van de mooiste autoraces was voor de coureurs goed te combineren met hun broodwinning in het Britse toerwagenkampioenschap (Kox) en de Formule Nippon in Japan (Coronel). Onder de naam Racing for Holland werd het project begin dit jaar gepresenteerd. Dat ze onder Duitse vlag reden, voor Konrad Motorsport, was slechts een detail.

,,Als je voor BMW rijdt en derde wordt, is dat een teleurstelling'', zei Kox, die tweemaal eerder aan Le Mans deelnam. In 1996 werd hij vierde in een McLaren-BMW, het jaar daarop derde in dezelfde wagen. ,,Ik kwam hier engineers van BMW tegen en die zeiden, `wees blij dat je niet voor ons rijdt', omdat de druk daar verschrikkelijk groot is. De fabrieksteams gaan er alle van uit dat ze de race gaan winnen. Wij hebben laten zien dat we heel snel kunnen rijden. Het is fout gegaan doordat we in de voorbereiding zolang met de Lotus-motor zijn doorgereden.''

Pas begin mei besloot het team gebruik te maken van een zesliter Ford motor met een diep ronkend geluid en afscheid te nemen van de teleurstellende Lotus 3,5 liter twin turbo. Pas bij de kwalificatietraining op 2 mei werd de nieuwe motor voor het eerst gebruikt. Lammers slaagde er al binnen een half uur in zich met de nieuwe krachtbron te kwalificeren.

,,Als we eerder op de Ford-motor waren overgegaan, hadden we er anders voorgestaan'', blikte Kox enkele uren na de race terug. ,,Je moet niet vergeten dat fabrieksteams als BMW, Mercedes en Toyota elk twee of drie auto's hebben. Als er één uitvalt, hebben ze er altijd nog één of twee over. Wij hebben er maar één en daar moet je het dan mee doen.''

Lammers sprak van een ,,realistische poging''. ,,Ik had dit voor geen goud willen missen.'' De 43-jarige crack beleefde vooral veel plezier aan de samenwerking met zijn jongere collega's Kox (35) en Coronel (27). ,,Ik kan meer van die jongens leren dan zij van mij'', sprak hij bescheiden. ,,Tom is in de bloei van z'n carrière. Hij staat op de drempel van de Formule I en is maximaal scherp. Het was erg leuk om die spirit in het team te hebben'', aldus Lammers, die Coronel al kent sinds de tweelingbroers Tom en Tim in de kinderwagen over het circuit van Zandvoort reden.

Debutant Coronel reageerde allesbehalve teleurgesteld op de uitschakeling. ,,Bij voorbaat wisten we al dat we niet konden winnen. Tegen de fabrieksteams konden we niet op. Die hebben er zo verschrikkelijk veel in geïnvesteerd. Toch heb ik een heel voldaan gevoel aan deze race overgehouden. Ik heb het ongelooflijk naar m'n zin gehad. Ik ben niet teleurgesteld, maar loop juist met een big smile rond. Ik begrijp nu ook een beetje het enthousiasme van mensen die hier eerder zijn geweest. Als je van autosport houdt, is dit the place to be.''

Geen seconde is Coronel moe geweest in zijn eerste 24-uursrace. ,,Ik heb in de pits een half uurtje m'n ogen dicht gehad, verder had ik hier één langdurig adrenalineshot.'' Onvergetelijk vond Coronel de zonsopkomst boven het circuit. Omdat hij gisterochtend om half vijf voor een drie uur lange stand weer in de auto was gestapt, had hij alle tijd om van zijn matineuze rit te genieten. ,,Van het donker naar het licht rijden was een gigantische ervaring. Die gloed op de weg, het was net een spiegel.

,,Ik heb de eer gehad de zon op te zien komen en als we de race uitgereden hadden, had ik de auto over de finish mogen rijden, omdat het m'n eerste Le Mans was. En wat dat uitvallen betreft; we waren de enigen niet. In elk geval waren we bij de laatsten die uitvielen. Je weet dat het een uithoudingsrace is en dat je afhankelijk bent van de techniek. We zijn als coureurs alle drie haarscherp geweest. We waren echt rap en niemand heeft schade opgelopen, niemand is het grind ingegaan, niemand heeft de auto te veel toeren laten maken.''

In 2000 krijgt Racing for Holland een vervolg. ,,Eerst moeten we het budget rond zien te krijgen, maar dat lukt wel'', zegt Lammers, die met Koense al snel 1,5 miljoen sponsorguldens op tafel had om het project te bekostigen. ,,We hadden hier 73 gasten rondlopen, vooral sponsors en hun klanten, en die waren allemaal enthousiast, hoewel we uitgevallen zijn.'' Lammers wil opnieuw met Kox en Coronel naar Le Mans, mits de twee beschikbaar zijn. Geen van tweeën vraagt bedenktijd. Coronel, met een glimlach: ,,Als ik dat weekend vrij ben, ben ik weer van de partij.''