Hoogovens is mooi op tijd gefuseerd

Bestuursvoorzitter Fokko van Duyne van Hoogovens is een van de `onfortuinlijke' topmanagers in het Nederlandse bedrijfsleven die niet in het bezit is van een riante optieregeling. Niet dat hij er veel aan gehad zou hebben indien dit wel het geval was geweest. Want schommelde de koers van Hoogovens in juni 1973 tussen de zeventig en tachtig gulden, zesentwintig jaar later ligt de koers van Hoogovens (omgerekend van euro`s) rond de honderd gulden. Dat zijn geen fluctuaties om à la Cor Boonstra of Bill de Vlugt te incasseren met opties, die pas geld opleveren wanneer de koersen flink zijn gestegen.

Niettemin beleefde Van Duyne deze week zijn `finest hour' door de fusie van Hoogovens en British Steel, waardoor de grootste staalproducent van Europa ontstaat, de derde in de wereld. Van Duyne gaat de nieuwe combinatie op het hoofdkantoor in Londen twee jaar leiden, ongetwijfeld voorzien van een passende loonsverhoging. Op de beurs trok het huwelijk tussen de twee staalgiganten grote aandacht. Nadat geruchten de koers van Hoogovens vorige week al een aardige impuls hadden gegeven resulteerde het fusienieuws maandagochtend na opening van de beurs in een stijging van het aandeel met (als hoogtepunt) ruim negen procent.

Toch is er iets raars aan de hand met het aandeel, dat ondanks het spectaculaire nieuws nog steeds is ondergewaardeerd. Gisteren sloot British Steel op de beurs van Londen rond de 155 pence, waarmee het uitkomt op een beurswaarde van 4,56 miljard euro. Omdat bij de nieuwe aandelenverhouding 61,7 procent van de stukken in handen komt van aandeelhouders British Steel en 38,3 procent van aandeelhouders Hoogovens kunnen beleggers ook precies uitrekenen wat de beurswaarde is van Hoogovens, namelijk 2,15 miljard euro. Wat bij 42 miljoen aandelen neerkomt op 51 euro. Dat haalt het staal- en aluminiumfonds, dat gisteren sloot op 47.00 euro, nog steeds niet.

Niettemin veroorzaakte het bedrijfsnieuws van Hoogovens nog enig vuurwerk (evenals de overname van Heineken van een Spaanse brouwer) op het Damrak dat verder een doodstille week beleefde. Gisteren kwamen de maandelijkse cijfers over de Amerikaanse producentenprijzen te laat voor de Amsterdamse effectenbeurs om nog te kunnen reageren. Maar de beleggerswereld is als de dood dat de Fed, het stelsel van Amerikaanse centrale banken, later deze maand tot een renteverhoging zal besluiten indien de inflatie in de VS dreigt op te lopen.

Als klap op de vuurpijl verlaagde de Bank of England deze week haar belangrijkste rentetarief tot vijf procent om de koers van het dure pond te drukken, maar de FTSE-index op de beurs van Londen kreeg slechts even een impuls omdat beleggers het onbehaaglijke gevoel lijkt te bekruipen dat de lage rente die de laatste jaren de motor achter de koersexplosies is geweest toch niet eeuwig kan duren. Amsterdam profiteerde er niet van. En zeker niet de zogeheten Midkapfondsen die steeds verder achterop dreigen te raken ten opzichte van de hoofdfondsen in de AEX. Gisteren was het weer huilen met de pet op in de Midkap waar de omzet van slechts enkele tienduizenden certifictaten in fondsen als Pakhoed, Van Ommeren en Hunter Douglas nauwelijks iets voorstelde. Een dergelijk doemscenario blijft Hoogovens voorlopig bespaard. Want de fusie met British Steel biedt Hoogovens in elk geval één voordeel: de combinatie gaat tot de (300) hoofdfondsen op de beurs in Europa horen.