De gele trui van Miguel Indurain

Als eens mocht blijken dat alle wielrenners doping nemen, dat alle Tour-, Giro- en Vueltawinnaars doping hebben gekregen, dan is Miguel Indurain ook gedrogeerd geweest. Het zal moeilijk te aanvaarden zijn wanneer blijkt dat deze Spaanse wielrenner zijn overwinningen niet op een lichaamseigen manier heeft behaald. Zo mooi als hij kon fietsen, zo bewegingsloos, met die soepele, onvermoeibare pedaaltred. Zo mooi hebben weinig wielrenners gefietst. Coppi kon mooi fietsen, Anquetil was een stilist, Merckx was meer een zwoeger, Hinault nog meer. Zouden ze allemaal pilletjes hebben geslikt, drankjes hebben genomen, injectienaalden in hun dijen hebben gezet en aan het infuus hebben gelegen? Ja. Ook Indurain? Ja. Misschien waren het niet altijd toverpilletjes en toverdrankjes, injecties en infusen met kwalijke stoffen, maar ze `pakten' wel. Hinault bijvoorbeeld werd gesignaleerd in de omgeving van een dierenarts die een slechte reputatie had als verzorger van renpaarden en dronk naar verluidt Congolese kruidenelixers. Maar altijd wanneer de triomfen van Hinault en Indurain ter discussie werden gesteld, won de bewondering over hun talent het. Evenals Coppi, Merckx en Anquetil wonnen Hinault en Indurain vijfmaal de Tour. Ze waren de besten van hun tijd. Misschien door doping. Maar ook zonder doping zouden ze de beste zijn geweest.

Aflevering 23 in de serie over helden van deze eeuw.