Rood-wit-blauw

Nationale trots is mooi, maar mag zakelijke en politieke belangen niet in de weg staan. Mede hierom besloot luchtvaartmaatschappij British Airways twee jaar geleden de Britse vlag op de staart van haar vliegtuigen te vervangen door kleurrijke decoraties. Delftsblauw en Oosterse kalligrafie moesten de boodschap uitdragen: BA eist op het wereldtoneel een rol voor zich op.

Maar de maatschappij heeft het moeilijk. De winst keldert en de Britse superondernemer Richard Branson heeft BA de oorlog verklaard. Deze week nog behield British Airways ternauwernood het recht op gebruik van zijn slogan The World's favorite Airline. Branson maakte bezwaar met het argument dat BA deze reclamespreuk niet waar kan maken.

Begin deze week werd duidelijk dat British Airways op zijn schreden terugkeert. De Britse vlag komt terug op de staartvleugel. Bestuursvooritter Bob Ayling erkende dat de Britten, 40 procent van BA's passagiers, toch meer vertrouwen hebben in een symbool van de eigen cultuur.

De koerswijziging belooft niet veel goeds. Hoe kan de euro ooit het Britse pond vervangen als een kleurige vliegtuigstaart al onhaalbaar blijkt?

Ook bestuursvoorzitter Van Duyne van Hoogovens zal zich achter de oren krabben. Hoogovens en British Steel hebben de netelige kwestie van de naamgeving nog niet opgelost. De naam Royal Steel is geopperd, maar Van Duyn, operationeel twee jaar de eerste man, zal zijn gewicht in de strijd moeten gooien om het voorvoegsel British te bestrijden en de Union Jack te weren uit het logo van de nieuwe staalcombinatie.

Michiel van Nieuwstadt