ROBERT CRAY

Hem komt de eer toe van de blues weer populaire muziek te hebben gemaakt. Zowel zijn album Strong Persuader uit '86 als Don't be afraid of the Dark van twee jaar later stond maandenlang in de Nederlandse top 100. Robert Cray was ten tijde van deze successen al minstens tien jaar aan de gang en is afgezien van feestjes met onder anderen Tina Turner en John Lee Hooker sindsdien ook gewoon doorgegaan met zijn band.

Op Take your shoes off, zijn debuut voor Ryko na een 13-jarig contract met Mercury, staan dan ook vertrouwde namen: toetsenspeler Jim Pugh, drummer Kevin Hayes en in enkele stukken de Memphis Horns. Daar zijn niet alle musici mee genoemd, er klinkt bijvoorbeeld ook wat koorzang en in één stuk een accordeon, maar de opzet van deze door Steve Jordan geproduceerde cd is weldadig sober en doorzichtig. Robert Cray kan daardoor vrijelijk schitteren, als gitarist, maar nog meer als zanger in het genre soft soul, want een echt bluesbeest is hij natuurlijk nooit geweest.

In `24-7 Man' roept hij Otis Redding in herinnering, nog sterker is echter de associatie met Sam Cooke, in de prachtige ballad `Let me Know' geschreven door hemzelf en `It's all gone' van de hand van Jordan.

Dat de `echte' blues, luid en duidelijk en met een moddervette backbeat, pas opduikt aan het eind van deze cd maakt duidelijk waar Cray zichzelf en zijn publiek ziet staan als de schoenen zijn uitgetrokken. Eerder op een brandschoon verend tapijt dan op grauw beton in een plas bier.

Robert Cray: Take your shoes off (Ryko RCD 10479). Distr. Munich