Reisverhalen

`Wij gaan al een jaar of zeven mee met de busreizen van de Vereniging Vrienden van de Opera. Het zijn eendaagse reizen voor leden naar België en Duitsland. Er zitten veel `vaste jongens' in de bus. Reisleider is Fred Lingen van de Vrienden, hij is welbespraakt en doet dat uitstekend. Het gaat volgens een vast patroon. Tot Den Haag of Utrecht doet hij niets. Dan begint hij met een nabeschouwing van de opera die op dat moment in het Muziektheater gaat, of net geweest is. Wanneer we de laatste passagiers hebben opgepakt, begint hij aan de opera die we gaan zien. Hij laat verschillende opnamen horen, en deelt ook altijd een inhoudsbeschrijving uit en recensies uit plaatselijke kranten. Over het algemeen zien we heel aardige opera's, een enkele keer is het wel eens een sof. Er is veel geijkt repertoire bij en soms zien we ook wel eens een operette, maar ook veel Wagner en bijvoorbeeld Die tote Stadt van Korngold. In Antwerpen hebben we net een Pique Dame van Tsjaikovski gezien die mooier was dan de uitvoering in het Muziektheater.

Op de terugreis begint de nazit. Dat is een beroemd onderdeel. Dan analyseert Lingen heel precies wat we hebben gezien en geeft nauwkeurig commentaar. Er worden daarna ook nog wel oude films vertoond, en laatst een stuk cabaret van Wim Sonneveld. Op de terugweg wordt er ook voor gezorgd dat de mensen zonder vervoer met iemand mee kunnen rijden, anders sta je daar midden in de nacht op het Stadionplein.'

(P.F.M. Fontaine, Amsterdam)

`Het was perfect geregeld, in goede hotels op loopafstand van de Met en met een enthousiaste begeleiding. We hadden kaarten voor een Aida, een Otello met Plácido Domingo, een Tosca met Pavarotti. Het waren uitstekende plaatsen. Helaas moest Domingo op het laatste moment worden vervangen, maar dat kun je de reisorganisatie niet kwalijk nemen. Onze medereizigers waren allemaal 50-plussers, well-to-do, en met voldoende vrije tijd. Wij hadden geluk dat het een speciale, wat goedkopere aanbieding was van twee reisorganisaties samen, want vier- tot vijfduizend gulden per persoon voor een week is nogal wat. Ik vraag me af of je dat niet beter zelf kunt organiseren. Als we in het buitenland zijn regelen we meestal kaarten via het hotel. Dat lukt altijd.'' Het hoeft ook niet zo luxueus, vindt een Verona-bezoekster. ,,We stonden bij Verona op de camping. Het leuke was dat iedereen daar overdag in vakantiekleding rondliep, net als alle andere kampeerders. Maar 's avonds dook iedereen in de tent en kwam er volslagen gemetamorfoseerd in avondkleding weer uit.'

(Echtpaar uit Amsterdam dat met een groepsreis de Metropolitan in New York bezocht)