Een weekend naar de hei

Ze zien elkaar vrijwel dagelijks, hun telefoons rinkelen – zeker in tijden van crises – non stop, ze overleggen in torentjes maar willen ze echt diepgaand nadenken, dan gaan politici naar de hei. Zo ook de inmiddels afgetreden minister van Landbouw, H. Apotheker die, zo schrijft Vrij Nederland, begin april `vol goede bedoelingen een weekendje de hei op trok'. Met een paar vertegenwoordigers van de varkenshouders en een select groepje ambtenaren werd diepgaand nagedacht over de vraag hoe in vredesnaam de varkenskwestie uit de wereld geholpen kon worden. Een compromis werd geboren: ,,Hij zou de wettelijk afgedwongen vijfentwintig procent inkrimping van de varkensstapel intrekken als de boeren hun juridische verzet staakten.'' De afloop is bekend: binnen het kabinet stuitten de voorstellen van Apotheker op verzet en maandag trok de minister de deur van zijn departement definitief achter zich dicht.

Ook Elsevier besteedt aandacht aan de wederwaardigheden van de geplaagde minister van Landbouw die zich teweer moest stellen tegenover Kok, Van Aartsen en Zalm `die ruim een jaar geleden zélf de Varkenswet door het parlement hadden gejaagd [en] geen reden zagen om bij de eerste de beste tegenslag op te geven'. Elsevier-columnist Pim Fortuyn zegt het niet met zoveel woorden maar hij bedoelt het wel: premier Kok had er beter aan gedaan de ochtend na de Nacht van Wiegel even naar de hei te gaan in plaats van het ontslag van zijn kabinet aan te bieden. ,,De daarop volgende morgen had hij beter kunnen uitslapen in plaats van zijn kabinet bijeen te roepen. Had D66 even laten spartelen in de zelfgegraven kuil.''

Hij hoort niet min of meer bij de partijtop, aanstaand PvdA-Europarlementariër Max van den Berg hoort helemaal bij de partijtop, zegt hij in HP/De Tijd. ,,Ik maak formeel deel uit van de top en zal me regelmatig in het partijbestuur en in het bewindspersonenoverleg laten zien. Ik vind het belangrijk om bij de top te horen. Daar kun je politiek maken, en dat is het bestuurlijke project waarvoor ik ben ingehuurd.'' Hoewel hij een andere is dan ten tijde van zijn PvdA-voorzitterschap (de nederlagenstrategie) is het niet uitgesloten dat binnen nu en twee jaar menig PvdA-bewindspersoon zal denken: zat die man maar op de hei. Van den Berg vindt dat hij zijn partij ideologisch iets te bieden heeft, bijvoorbeeld een bijdrage aan de `derde-weg-discussie', zo'n weg die doorgaans noch tot het één, noch tot het ander leidt, maar al geruime tijd onderwerp is van een heus internationaal debat binnen sociaal-democratische partijen.

Een aanzet tot debat op de hei levert VN met een artikel van Jan Willem Duyvendak over het sociale tekort van het tweede kabinet-Kok. De lijmpoging leek interessant te worden want het regeerakkoord zou worden opengebroken: ,,Wat een gouden kans was om dat akkoord op een aantal punten bij te stellen. Dit kabinet kent namelijk niet zozeer een democratisch tekort [...] het ontbeert vooral een sociaal programma.'' Maar nee, het draaide allemaal om bestuurlijke vernieuwingen. Allemaal veel belangrijker dan geld stoppen in plannen betreffende zorg, opvang en onderwijs in Heerlen, een stad met bijna 100.000 inwoners van wie de helft niet meer heeft dan een lagere opleiding, en waar één op de acht kinderen naar het speciaal onderwijs gaat, aldus Duyvendak.

In deze tijd van besmet vlees doet lezing van het Elsevier-artikel over goed en toch gezond leven weldadig aan. Veel tips, bijvoorbeeld: eet als een konijn: veel groenten en fruit, geen vlees, veel vis – hoe vetter hoe beter. Vooral niet fanatiek sporten, bij overspannenheid niet thuis blijven zitten maar anderszins aan de slag gaan en een half flesje wijn per dag `houdt u bij de intensive care vandaan'. Hans Wiegel komt ook in het verhaal aan bod: hij eet waar hij trek in heeft, met voorkeur voor de oud-Hollandse pot. Hij rookt dagelijks een stuk of vier sigaren en bekommert zich niet om de lijn. Hoeft ook niet. De enige lijn die telt is de lijn van je gedachten.