Jongens IV

,,In onze dodencellen zat een jonge officier die zich alleen nog maar druk maakte of hij doodgeschoten zou worden of opgehangen'', vertelt de oude uitgever Wolf Jobst Siedler. ,,Ophangen, dat was te eerloos. Die man vertelde ons in vertrouwen dat er in het oosten onvoorstelbare wreedheden begaan werden, gruwelijke dingen. Maar, zei deze officier, die verhalen over doodsfabrieken, dat is pure Engelse propaganda.''

Begin 1944 waren Wolf en zijn vriend Ernstel gearresteerd. ,,Onderling praatten we er toen openlijk over: dat de oorlog verloren was, dat de misdaden van de SS ongelofelijk waren, en dat Hitler opgeknoopt moest worden.'' Een van hun schoolkameraden had dat wekenlang doorgegeven aan de Gestapo.

Nu hadden de jongens geluk: Ernstels vader was de legendarische Ernst Jünger, een halfgod voor de Duitse soldaten. Dankzij een ingenieuze lobby binnen de Wehrmacht kwamen ze er levend vanaf. Wolf Siedler: ,,Twee keer per week werden jongens uit de cellen naar het executieveld gebracht. Je hoorde in de gangen geschreeuw: `Laat me toch leven, ik heb niets gedaan!' Of: `Als de oorlog verloren is, zitten de bazen in Zwitserland, en jullie zullen hangen.' Of je hoorden iemand tot op het laatst pleiten: `Jullie kunnen me toch naar het front sturen, in plaats van me op te hangen.' Het ging meestal alleen om een paar `defaitistische' uitspraken. Niemand had enige verzetsdaad gepleegd.''

Onze jongens werden ten slotte met een `Himmelfahrtkommando' naar het Italiaanse front gestuurd. Ernstel sneuvelde al op de eerste dag. Wolf raakte net op tijd gewond. Dat redde zijn leven.