Overleven op het wad in pittig Rondje Texel

Afgelopen zaterdag zeilden zevenhonderd catamarans rond Texel. Bijna tweehonderd boten moesten de strijd staken wegens tijdsoverschrijding.

`Gerrit Koeltechniek' staat op de flank van het busje, waarin een onderkoelde zeiler door een vrijwilliger liefdevol van een deken en hete thee wordt voorzien. De onfortuinlijke zeiler heeft zijn poging het vermaarde Rondje Texel uit te zeilen samen met een kleine tweehonderd andere catamarans op last van de wedstrijdleiding moeten staken.

Om half vier was deze achterhoede van de ruim 700 boten tellende vloot nog niet voorbij de haven van Oudeschild aan de oostkant van het eiland. Op het strand bij Paal 17 aan de westelijke zijde waren de winnaars om 15.02 uur al triomfantelijk ingehaald, compleet met een oorverdovende fanfare die moeizaam door het rulle zand ploegde en alle vragen van de aanwezige media overstemde.

Dreigende onweersbuien, hagel, storm en rottige golven domineerden de 22ste aflevering van `world's biggest catrace'. Na een zenuwslopende ochtend voor de wedstrijdleiding, die in nauw overleg met het KNMI de voorbijtrekkende onweersbuien traceerde en iedere tien minuten calculeerde of het rondje wel doorgang kon vinden, mocht de vloot na een uur uitstel om 12.00 uur van start gaan tegen de donkere lucht van een verse bui.

,,We verwachten niet meer dan windkracht 4'', had de wedstrijdleider nog door de microfoon geschald, maar de zeilers kregen veel zwaardere buien te verwerken en zo werd het overleven op het wad. Zowel voor de avonturiers, die ongeacht de staat van hun boot of henzelf minstens de top 500 wilden halen, als voor de vijftig favorieten, die dankzij een aan boord gemonteerd zendertje live op Internet waren te volgen. Met dat systeem had Rondje Texel een primeur, een miljoen hits en stress in de feesttent, waar het publiek droog en warm de wedstrijd kon volgen. Een kwartier lang bleven de mensen van informatie verstoken, omdat een hacker de centrale computer in Groningen kraakte.

Helemaal waarheidsgetrouw was de weergave op Internet ook niet, omdat slechts vijftig boten zo'n zendertje hadden meegekregen. Zo leek het of John de Vries en Jeffrey Luitens met de eer van de line honours (als eersten op het strand) zouden gaan strijken, maar in werkelijkheid waren het Peter van Deventer en Chris Kijthe die met hun Nacra 20 als eersten door de finishlijn spoten. De Vries en Luitens zaten daar wel slechts luttele minuten achter. De Vries, die eerder het rondje op zijn naam schreef, wees op een vervelend mankement. ,,Op het wad brak mijn trapezehaak en op het voordewindse rak naar de finish brak de val van onze spinaker. Daardoor kon Van Deventer ons passeren.''

Het olympische duo Van Teylingen en Dercksen arriveerden met hun Tornado op de derde plaats. Hun A-kernploegstatus staat bij het KNWV ter discussie en deze prestatie betekende een kleine genoegdoening. Hans Bouscholte en Huub Lambriex, die een dag eerder hun poging het zeventien jaar oude record rond Texel scherper te stellen zagen mislukken, kwamen als zesde aan bij Paal 17. In het daaropvolgende uur raakte het inmiddels zonovergoten strand voller en voller met dodelijk vermoeide zeilers en gehavende boten, knalden twee catamarans in de branding vol op elkaar en schudde Hobie-16 zeiler Jos de Bakker, die voor de 22ste keer de wedstrijd uitzeilde, het water uit zijn haar. ,,Het was niet de zwaarste ronde'', concludeerde hij. ,,Maar het was wel pittig.''

Even verderop stonden Gunnar Larsen en Gerhard van Geest in alle rust met een blije lach hun Formula 18 af te tuigen. Zij hadden net te horen gekregen dat ze op handicap de overall winaars van Rondje Texel 1999 waren geworden. ,,Als eerste over de lijn krijg je de media-aandacht'', sprak Larsen. ,,Maar overall winnaar worden van deze race was mijn droom. Ik kan het nauwelijks geloven.'' Over zijn schouder was nog net de trieste stoet van gestrande zeilers uit Oudeschild te zien.