Thom Hoffman `best voor iets geks in'

Wat doe je als je een stukje moet schrijven over filmacteur/fotograaf Thom Hoffman (momenteel te zien als Ernst Hirsch Ballin in de tv-serie Retour Den Haag) en je botst bijna tegen hem aan in de stad? ,,Hee Thom, heb je nog iets wat niemand weet, ook de mensen niet die zaterdagavond naar jou in De Show van je Leven zullen hebben gekeken?''

Waarom ook niet? Je kunt hem net zo goed een paar rare vragen stellen. Veel gekker dan Astrid Joosten (,,En Thom, klopt het dat je thuis geen spiegel hebt? Ook niet om je haar te kammen? Wil je dan nu even in de monitor naar je eigen gezicht kijken en zeggen wat je ziet? Leuk van mij bedacht hè?'') zal het vast niet worden. Maar in de tien seconden die voorbijgaan terwijl ik dit bedenk, is hij alweer verdwenen, geabsorbeerd door de anonieme massa passanten. Geen sliert van bewonderaars, geen stoet van handtekeningenjagers achter hem aan. Dat is het lot van een ster in Amsterdam. Kijk hem maar niet aan, want hij zou eens denken dat je hem herkent.

Ik had hem bijvoorbeeld kunnen vragen hoe het is afgelopen met de uitdaging die hij in De Show van je Leven is aangegaan. Het programma is een moderne variant op In de Hoofdrol, waarin Mies Bouwman een stergast confronteerde met prikkelende uitspraken van familieleden en vrienden en iemands loopbaan nog eens in vogelvlucht samengevatte.

Joosten cum suis hebben daar die uitdaging aan toegevoegd. Stop je gast in een kist en knaag aan zijn geweten. Zal de kettingroker stoppen met roken, de televisiejunk een stapel boeken lezen, en de als een zorgvuldige voorbereider van zijn rollen bekend staande Hoffman zomaar, zonder repetities, aan een improvisatievoorstelling met een handjevol cabaretiers onder regie van Genio de Groot meewerken?

Aangezien we al van Paul Verhoeven hebben gehoord dat Thom er geen probleem mee had om tijdens de audities van De vierde Man zijn tong in de mond van Jeroen Krabbé te stoppen, mag hier wel verklapt worden dat hij `best voor iets geks in is'. Maar dat het resultaat van die voorstelling, waarvan de première op 1 juni – afgelopen maandag dus – zou plaatsvinden (ik heb nog even teruggespoeld om zeker te weten of ik het goed had verstaan), niet in het programma te zien is, is wel erg eigenaardig.

Om Thom Hoffman te leren kennen hoef je trouwens niet naar De Show van je Leven te kijken, wat dat betreft was zijn optreden drie jaar geleden in Zomergasten veel opzienbarender, toen hij een wanhopige Freek de Jonge naar de kroon stak met plechtig engagement en oprechte zorg over het vele geweld in de wereld. Een jaar later vertrok hij naar Tibet om een geweldloze samenleving te fotograferen, een bezigheid die de laatste jaren steeds meer prioriteit heeft gekregen boven het acteren.

Een van de foto's die hij daar maakte is even te zien in het programma: een Tibetaans meisje met een sjaal voor haar mond dat voor een afbrokkelende muur staat. Hartverscheurend mooi. Maar daar zal je Joosten niets over horen vragen. Hoffman vertelde ooit eens aan een krant dat hij in zijn foto's op zoek is naar `mensen wier gezichtsuitdrukking - samen met wat er om hen heen is - vertelt wat zij doen en hoe zij leven'. Om hen daarbij met zijn fotocamera te betrappen, beweegt hij zich het liefste onopvallend over straat.

Zoals laatst, toen ik bijna tegen hem aanbotste, op 2 juni. Of misschien kwam hij toen net uit de Kleine Komedie waar hij met Genio de Groot en consorten lol had moeten trappen omdat dat Astrid Joosten wel een leuk idee leek.

De Show van je Leven, Ned.3, 21.00-22.00u.